Simiole Paris Carnet.

2029

2009-01-08T16:09:00.001+01:00

Demek zaman herseyin ilaciymis. Demek gercekten buyumek kendini ve diger herkesi suclamayi biraktigin anmis. Demek her inisin bir cikisi varmis.

2008, beni buyuttugun icin tesekkurler. Kolay olmadi ikimiz icin de. Simdi keyfini cikarma zamani.

Mutlu yillar hepimize.

S.

2008-11-14T16:22:00.001+01:00

Ulke ulke geziyorum bu aralar, arnavut kaldirimlarinin birinde guluyorum birinde agliyorum, yanimdaki erkek gozlerimin icine bakiyor ve o erkek O. degil, goruntuler ne cabuk degisiyor, kendi hayatima bakiyorum film izlermisim gibi geliyor, artik duygularim iyice cigrindan cikti, kontrolum altinda degiller, ozgur ve benden bagimsizlar. Birisi cikmayi nasil basarmissa dev bir sahnede sarki soyluyor, digeri 15 yasinda ya, kendini tuvalete kilitliyor, ama iste ikisinin yaptiklari da bana teget geciyor, etkilenmiyorum. Bu yeni erkek surekli bana bakiyor, biliyorum ki bekliyor, nostaljik bakislarimin sona ermesini belki, ve ben ona hep O.'nu anlatiyorum farkinda olmadan, dinlerken gulumsuyor, ne guzel bir sey yasamissiniz ve bitmis diyor, kuslar yukseliyor bir yerlerden, basimi ceviriyorum, anlamlar birbirine gecmis corba olmus sanki.Ben de onun elini tutuyorum. Ama elini tutan gercekten Ben. miyim, simdilik onu bilemiyorum.

2008-10-31T17:23:00.001+01:00

Seni seviyorum Z.E, sekerlemelerini yedim sadece uc tane kaldi -ama onlara dokunmayacagim, hatira- bugun senin dogumgunun, dogumgunun cok kutlu olsun, gunlerin heyecanla, fotograflarin Italyanca, kalbin askla dolsun.

Pembe evimin kapilari sana, sonuna, sonuna, sonuna kadar acik.

S.

k.

2008-10-29T10:30:00.000+01:00

K. from simge on Vimeo.

bayram tatili

2008-10-09T18:09:00.000+02:00

Hayatimda ilk defa kucuk ellerine para sikistirdim ve heyecandan nasil gum gum carpti kalbim. Buyumek ne guzel dedigim ender anlardandi.
Optum onlari, optuler beni.
Ah ne kadar iyi geldi.
Yukaridaki benim kucuk kuzinim lulu. Bana benzedigini soyluyorlar, ben de bir kizim olsun ve ona benzesin istiyorum.

stay connected

2008-09-17T18:10:00.002+02:00

Bazen calistigim sirketi evim gibi goruyorum. Su an oldugu gibi. Hava coktan karardi. Herkes gitti, bir iki kisi var onlar da esyalarini topluyor, ben kendime ait kocaman bir odadayim, muzik acik "I will bring you flowers" diyor guzel bi kadin sesi. Hoparlorlerimi seviyorum.

Bazen diyorum ki ne yapiyorsun sevgili ben. Su an oldugu gibi. Disari cik. Yalnizken oynadigin oyuncaklar degismis, bir cep telefonu, bir blackberry, bir i-pod. Sen ne zaman bu uclu'den ayrilmaya korkar oldun? Haberdar olma herseyden. Kapat gozlerini.

Ama kapatamiyorum, zor. Sen henuz bilmiyorsun, ben burada bu saatte bu kocaman binada bu satirlari yaziyorsam, nedeni var. Kucukken findiktim, ceviz gibiyim artik. Kabugum bak ne kadar kalin. Cok sarsildim, sanki beni deniz tuttu ve simdi bir direge tutunuyorum. Biraksam kendimi dusecegim, sussam gidecegim, yalniz kalsam olecegim..Alismam lazim bunu biliyorum. Zaman istiyorum.

Ama zaman gecerken guzel gecsin de istiyorum. Tutturdum buyudum buyudum diye, biliyorum icimde eski ben. Zip zip ziplamak istiyor herseye ragmen yine.

...Acaba daha ne kadar bu psikanalitik tutumum devam edecek merak ediyorum. Ama yine de kendimi tebrik ediyorum.

16 eylul 2008

2008-09-16T17:17:00.000+02:00

Otur kalk, oku yaz, o dil senin bu dil benim dolas, o fotografi cek, otekini sil, O.'na gulumse, bazen agla, bazen sus, bak pencereden gul, bulutlar gecsin, orada bir fil, hemen ustunde tavsan, yaninda prenses, buyudum ben, ama cok mu hizli, hadi biraz yavaslasin zaman, hadi ben biraz nefes alayim, sevdiklerimi cok ozledim, renkleri, burasi simiole harikalar diyariymis onu farkettim, ozledim, durdum dusundum, ama ben uzerine -yine de- bir seyler kurabilirim -dedim-, bu son'du, geldim.

Beklettigim icin ozur diler, sabirla bekleyenlere tesekkur ederim.

Nouvelle Saison

2008-04-30T11:49:00.000+02:00

Yeniden basliyorum.
Ne guzel,

S.

you and me.

2007-09-28T14:13:00.000+02:00

yasasin bodrum

2007-07-17T15:38:00.000+02:00

again and again

2007-06-19T10:49:00.000+02:00

Bazen bir sarkiyi saatlerce ustuste dinliyorum ve kulakliklarimi cikarip yururken o sarki sanki icimde calmaya devam ediyor -o zaman cok sasiriyorum.

The Bird and The Bee - Again & Again

daha cok yemeliyim ben

2007-06-08T18:55:00.000+02:00

oh la la

2007-06-03T19:31:00.000+02:00

Gule gule soyluyorum bir yas daha buyudum, hediye olarak cingene pembesi bir gece elbisesi aldim kendime, mami'ye tesekkur ettim beni dunyaya getirdigi icin, uzun bir envanter cikardim hayatima dair, tam su saniye karsi penceredeki yasli adamla birbirimize kacamak bakislar atiyoruz, evinin gorebildigim kadari korku filmlerini andiriyor ustelik hava kapkaranlik ve ben sunu farkettim, sampanya icerken islik calamaz cogu kisi, kendim oldugum icin ne kadar sansliyim, voila.

cuma eglencesi

2007-05-25T14:37:00.000+02:00

MERCEDES - Blond

abla'ya :)

2007-05-22T19:45:00.000+02:00

Canim benim,
Yaz yaz dedin, yaziyorum. Terliklerini cumartesi aliyorum. Ozgur'u cok opuyorum. Ben seni cok seviyorumm.

simi.

yine tutturamadim

2007-05-22T19:42:00.000+02:00

bazen

2007-05-14T23:57:00.000+02:00

Bazen yolun ortasinda bir ayna gormekten daha guzel bir goruntu yok.

guneye dogru

2007-05-09T22:30:00.000+02:00

Zamanin nasil gectigine sasirmayi biraktim artik. Guluyorum sadece. Gecen haftasonu Mpl'ye gittik, guneye inmek iyi geldi, gunesli ama soguktu, kat kat giyindim (ust dort kat, alt iki), biraz nostalji yaptik, gecmisi -neredeyse- olmayan ben bile an an duygulandim diyebilirim. Lattitude'deki ikiz garsonlar bana bakip "degismissin, ama aynisin" dediklerinde. Idilik senin evinin onunden gectigimde. Ben su evde de, bunda da, sunda da yasadim dedigimde. Su sokakta cok sarhostum, bunda asik oldum, tam su tasin ustunde bir gece agladim, hemen yaninda bana cicek verdi ilk defa, biraz ilerde...diye diye diye, yurudum. Kosmadan, guney ritmine uygun, sallana sallana.

Yuruduk O.nunla elele. Kucukken ki gibi. Istemedigim hicbirseyi hatirlamadim. Komik gitariyla bagira bagira sacma sapan sarkilar uyduran zenci sisko adami gordum, hic yaslanmamis, iste oyle birkac sey vardi zaman cizelgesinin disindaki. Sonsuzlukta bir nokta gibi her biri. Hic degismeyen seyler -bazen- insana ne kadar iyi geliyormus, anladim.

Mami mesaj atti bir gece. "Hidrellez bu gece, dilek tut, dilegin olsun. Annen". Cok tatli, mesajin altina annen. diye yazmasi. Rakamlarla tanimak hic hos degil zaten insanlari.
Ne dilekler tuttum, ne kadari olur bilmem. Yalvardim Kem'e, nolur sen de yap. Dileklerimizi kucuk kagida yazalim, Peyrou parkindaki gole atalim. Ben inanmam oyle seylere, dedi. Ne aci. (Ne istedigini bildigim icin ben onun yerine de dilek tuttum : ust kismi camla kapli bir Opel-miydi acaba markasi...)

Her yerin kokusu farkli. Bu sehrin kokusunu duydum ayni yillar onceki haliyle, cok sasirdim. Kahvalti ettigimiz rengarenk bahcede minik cocuklar vardi, en miniginin ellerini one dogru uzatarak saskin adimlarla kosma sahnesini unutamiyorum. Bu kudar guzel bir suursuzluk olmaz dunyada.

Belki de olabilir. Simdi hatirladim.

Sonra trene bindik, ve geri donduk paris'e. Dedim ki kendime ben bu sehirden baska yerde yasayamam, cok zor. Gri rengine cok alismisim. Guneyin renkleri guneyde guzel. Ama goz yanilmalari, her yerde guzel.

ps. binanin butun on cephesi boya. yagli boya. gercek gibi bir saka.

ps2. fotograf makinemi sevmiyorum. Sanki detaylari cekmiyor.Ben goruyorum, o gostermiyor. Ben ayarliyorum, o bozuyor. acaba neden.

izle

2007-04-18T10:09:00.001+02:00

Anna

2007-04-01T20:52:00.000+02:00

Prada gozlukler alinacaklar listesine girdi cunku artik bir stajerim var: Anna kod-adli 26 yasinda bir kiz. Onunla gorusmeyi yaparken icimden yalvardim "tanrim ne olur, beni kabul etsin !" Cunku megerse madalyonun diger tarafi da ayni derecede stresliymis. Bin tane CV oku, 20 kisiyle gorus, BIR tanesini sec, ohh rahatla, CV dosyasini en alt cekmeceye koy, Alo, pazartesi baslayabilir misiniz? Evet evet, tabii baslarim. 10 dakika sonra mail : Madame kusura bakmayin, baska bir sirketi tercih ettim, evime daha yakin, basarilar. Oldu, tuvalete girip hungur hungur agladim anlari sen gormeyeceksin tabii, acimasiz stajer ! Sana da basarilar !
...Ama Anna kabul etti. Pazartesi, yani yarin sabah 10'da baslayacagina (neredeyse yemin ettirdim) soz verdi. Ama daha komigi gorusmemizdi. Cunku Cv'sindeki cok enteresan bilgiyi ileteyim : Evli !

- Anna, bizim sirketimizin niye tercih ettiniz, vs vs vs,
- Cunku vs vs vs
- (Daha fazla dayanamayarak) Demek evlisiniz?
- Evet evliyim. Uc ayligina Fransa'ya degisim programiyla geldigimde tanistim onunla. Ilk haftanin sonunda evlenme teklif etti bana. Ben de kabul ettim. Nasil oldugunu anlamadan evlendik. Ama megerse evlilik cok degisik bir seymis.
- (Biraz one egilerek) Gercekten mi? Ne gibi bir degisiklik ? Yani ne degisti, ne farketti ?
- Bir kadin evlenince karsisindaki insani daha farkli elestirmeye basliyormus. O benim kocam sonucta, hani sevgilim olsa belki tepki vermeyecegin seyleri daha cok kafana takiyormussunuz.
- (Aman tanrim, oyle mi?) Biraz daha acar misiniz? Ne gibi seyleri mesela ?
- Kocam demek bile ona karsi bakisimi degistiriyor. Neyi nasil yapiyor, oyle yapmasin, boyle yapsin, kucukken hayalini kurdugum daha var olmayan kocam olsaydi boyle yapmazdi gibi dusunuyor insan..
- Evet ama, pisman misiniz yani bu kadar genc evlendiginize, yani, keske biraz daha bekleseydim diyor musunuz?
-Yok hayir cok mutluyum cunku...vs vs derken

Birden kendime geliyorum ! Tanrim ben bu kizla NE konusuyorum ? Bu bir is gorusmesi, kendime gelmeliyim. Allahtan toplanti odasindayiz ve bizi kimse duymuyor. Panik oluyorum, toparlamaya calisiyorum, gorusme nasil bitti anlamadan onu ugurluyorum ve kendimi tuvalete kapatiyorum. Ve beyin firtinasi basliyor :

"Ben ne zaman evlensem, daha erken mi degil mi, ama yillar geciyor, O. acaba benimle ne zaman evlenmeyi dusunuyor, evlensek acaba ne degisecek, aman tanrim hayatim nereye gidiyor, yoksa gec mi kaldim, butun stajerler bana Madam derken ve ben her defasinda israrla Matmazel diye duzeltirken acaba birseyleri kaciriyor muyum ? Kendi stajerim bile evli, ben daha sozluyum. Ne zaman nisanlansam, niye kimse bana bir hayat programi cizmiyor, tanrim ben NE YAPACAGIM ?"

O an telefona sarilip sevgili O.'ya butun bu dusuncelerimi anlatabilirdim. Ama yemege cikmayi tercih ettim. Kucuk salatimi gunesli parktaki bankin uzerinde yerken kendi kendime soyle dedim. Zaman birak herseyi, her sey kendiliginden sekillenecek.

Yalana da bak. Hic te o kadar zen degilim. Anna'yi arayip kabul edildigini haber verdim. Evli bir kadinin basina gelecekleri bana uzun uzun anlatmak icin tam 6 ayi var.

TataaaTaaaTaamm

2007-03-30T16:28:00.000+02:00

-Patronum "kendine artik bir stajyer bulman gerekiyor" dedi.
Doktorum "nasil mumkun, boyunuz artik uc santim daha uzun" demis kadar mutlu oldum -yazisi:
Madalyonun oteki tarafina gecmek demek buymus sekerim. Ben simdi hazirlamaz miyim en topuklu ayakkabilarimi, saclarimi arkadan soyle siki bir topuz yapmaz miyim, gidip bir de kemik cerceveli Prada gozlukler edinirsem soyle kaslarimi catip gorusmelerimi yapmaz miyim : "Neden bizim sirketimizi tercih ettiniz matmazel, 3 arti 3 eksiniz nedir mosyo, Do you speak in english? " Sonra da ufak tefek bir sjayer bulup parmagimda oynatmaz miyim, butun isleri ona yikip saat beste cikmaz miyim, cit cit cit cit havami atmaz miyim ? Ohh, gidip parfumumu degistirmem lazim. Daha dominant birsey almaliyim. Artik sirkettekilerle cok gulup eglenemem aman allahim ; artik benim ALTIMDA bir canli var, ahh simdiden sicak basti yelpazem nerde, yonetici olmak da ayri bunlatiyor insani ohh, bana bir kahve espresso getirebilir misin canim, voluto sekersiz, mersi.

Simiole harikalar diyarinda, seri 3 episode 2.
....
Oysa gercekler aci :

Sekiz adet gorusme : Her gorusmeden once titreyen bacaklar, kisilan ses, toparlanamayan cumleler, sorulamayan sorular, tam alinamayan cevaplar. (Stajerler degil. Ben. Kimse ustume gelmesin)

Fena durumlar :

Rahatlasin diye yaptigim esprinin aday tarafindan anlasilamamasi nedeniyle uc saat esprimi aciklamak zorunda kalip, en sonunda umutsuzca ih-iihii diye bogazimi temizleyip "O zaman siz kendinizden bahsedin" demem ve o saniye suratimin aldigi zavalli ifade.
Baska birinde heyecandan on dakika hickirik tutmasi (beni, evet)
Baska birinde beni fazla genc gorup yilisik gulumsemesiyle "Gorusmeyi siz mi yapacaksiniz" sorusunu soran cocuga acimasizca "Peki siz 28 yasinda nicin hala staj ariyorsunuz" sorusunu sormam. (Hadi buraya kadar cool oldugumu dusunuyorum, iste o an dursaydim keske) Hemen ardindan pisman olup cocuktan oyle dedigim icin ozur dilemem ve insanin her yasta staj yapabilecegi hakkinda sacma bir aciklamaya girismem. Suratindaki anlamsiz ifade. Tanrim niye boyleyim.
Bu sefer masanin diger tarafinda olmama ragmen kendi eski staj gorusmelerimin aklima gelmesi sonucu, gecen zaman ve hayat uzerine 1 saniyelik bir dusunce firtinasi yasadigimi sanarken kafami kaldirdigimda o 1 saniyenin galiba 5 dakika falan oldugunu farketmek. Tamamen sok. Neredeyiz, bu da kim, evet pardon, ne diyordunuz ?

Gibi, gibi, gibi... Olsun, deneyimdir canim uzme kendini-diyor babam. Benim kizim buyumus de birilerini mi ise aliyor ? Aferim, cok calisma sen yine de.

"Hatirliyorum da hayatim sen boyle gorusmelere girerken korkudan ezilip buzulurdun, boyle sudan cikmis civcive donerdin, gordun mu nasil da buyudun ?" diyor Mami. Cok mersi. Insanin kendisini destekleyen bir ailesinin olmasi ne kadar da guzel.

Bir sonraki post : "Simiole stajerini buldu mu ? Gorusme de neler oldu, kim daha cok korktu ? Stajer kiz mi, erkek mi ? Prada gozlukler alinacaklar listesine girdi mi ?

surpriz II

2007-03-26T21:17:00.000+02:00

Iceri girdik sonra. Suradaki en ust sagdaki fotograf var ya, orasi salon, O. orada bekledi beni, ben cantayi asagidaki odamiza koydum. Illy'le kocasi O.'nunla sohbet etti bu arada. Ve ben odamiza hayran hayran bakarken dusundum onlarin hayatini : Uc katli bir evde iki minik cocugunla yasayacaksin, Evin tam ortasindaki iki odayi yabancilara kiralayacaksin, isteyenlerle aksam yemegini ve sabah kahvaltini paylasacaksin. Nasil olabilir ki ?
...Ama oluyormus, o geceden sonra anladim. Cunku orasinin sahibi cift gercekten buyulu insanlar. Hayallerini gerceklestirmek icin elinden geleni yapan sicacik bir cift. Musterileri musteri degil, arkadaslari sanki.
Yukari ciktim ve O.na geceyi burada gecirecegimizi ama simdi hemen cikmamiz gerektigini cunku bizi uzun bir gezintinin bekledigini soyledim. Montmartre'in en daracik sokaklarinin haritasini cikarmistim onceden, el ele gezerken hayattan ne kadar uzaklastigimizi hissettim, gundelik butun dertlerden, sanki cok uzak bir ulkede kimseyi tanimayan mutlu turistler gibi opuse opuse dolastik her yeri. Fotograflarini cektim degirmenlerin, ciceklerin ve bulutlarin, O. gulumsedi. Aksam olurken minik eve geri donduk. Varmamiza bes dakika kala Illy'i aradim geliyoruz diye, mumlari onceden yaksin diye. Sonra O. odayi gordu. Ben onun gozunde minik pariltilari gordum. Sikir sikir giyindik ve sokagin basindaki Lubnan restoranina gittik. Iki kisi yedi minik tabak meze yedik, zeytinyali fasulye bile vardi masada, ne mutluluk !!!
Hayatimla ilgili bir karar verdim sonra. Onu soylemiyorum, sonra odamiza donduk ve hayatimin en romantik bir gecesini yasadim...

....Sevgili cherry blossom girl, sabah biraktigin yorumda surprizimi hic de yaratici bulmadigi yazmissin: Belki haklisin, ilk defa dusunulmus bir sey degil, orjinal degil hatta kliselerle dolu. Farkindayim. Ama sen de sunun farkinda ol ki birsey ne kadar klise olursa olsun, ilk defa yasiyorsan muhtesem oluyor! Detaylarla yazdim evet cunku hem unutmamak istedim yillar sonra bugunu, hem de Paris'e gelen birileri olursa, bu muhtesem yeri bilsinler istedim. Sik sik mail atip kalacak yer soranlara artik gonul rahatligiyla onerebilirim : Tek adresim burasi. Rezervasyon yaptirirken benden selam soylemeyi unutmazsaniz, sampanya icin soz veremiyorum ama -cilekler kesin :)

ps. Adi "Sourire de Montmartre", telefonu : 06 64 64 72 86. Fiyati cok ucuz, ve rezervasyonu ingilizce yapmak isteyenler telefona cikan Illy'den kocasi Patrice'i rica etsinler lutfen

ps2. Yillar oncesine geri donup bitkisel'in sayfama koydugu yorumlari kaldirmaya karar verdim. Sicacik yorumlari cevapsiz birakmaya dayanamiyordum, gereksiz yorumlari anlamiyordum, ama yine tekrar ediyorum: Hem kendim hem sizin icin yaziyorum !
Mailim de zaten burada...

Surpriz

2007-03-25T19:45:00.000+02:00

17 Mart O.'nun dogumgunuydu ve ben ona bir supriz yaptim. Gunler oncesinden basladim hazirliklara, kimseye soylemedim -ilk defa-, telefonlar actim gizlice, metroya binip kactim baska mahallelere. Sonra O an geldi, Oraya gittik ve O. gozlerine inanamadi . O. cok guldu sonra, bana simsiki sarildi ve bir kere daha asik oldu : -The Happy END-!

(Bu kadar anlatmaliyim aslinda. Icimdeki seytan sus suuuss kendine sakla diyor. Ama hayir. Yinede. Buyuyu paylasmak lazim. Buyusun, kocaman olsun diye.)

Paris'ten kacirmak istiyordum O.nu ama cok uzaga gidemezdik, sadece bir cumartesimiz vardi. Sans eseri Orayi buldum: Montmartre'in minicik bir sokagina gizlenmis iki odali bir Bed-and-Breakfast. Sahipleri iki cocuklu genc bir cift, gorur gormez hayatindan bir daha asla cikmayacagini bildigin insanlardan..EV sahibesi Illy'e gunlerce telefonda yalvardim. Cunku doluydu oda. Baskasi rezerve etmis. Her telefon acisimda bir daha anlattim planladigim surprizi, hayati onem tasidigini soyledim, kabul etmezse kendimi Seine'in derin sularina atacagimi da. Kabul etti sonunda. Baska bir gun atladim metroya gittim. Simsiki sarildi beni gorunce. "Gel odaniza bak" asik oldum. Ama sadece ask yetmemeli insana. Karsisina gectim. "Bu odayi O.na gore degistirmeliyiz, cok romantik ama daha da romantik yapmaliyiz" dedim. Ve bir liste yaptik beraber :

Kirmizi yatak carsaflari, bembeyaz yastiklar
Her tarafa boy boy mumlar ve samdanlar
Sampanya, cilek
Ikimizin en sevdigimiz fotografi
Benim ona yazdigim bir mektup, sandigin uzerine
Duvara dayanmis ferforje bir ayna
Yere minik bir masa, uzerine kadehler, puf yastiklarla romantik oturma kosesi
Oradaki yastiklarin birinin altina gizlenmis hediyesi
Cumartesi gecesi icin o muhtesem dort masali Lubnan restoranina rezervasyon
Ve...her tarafa atilmis gul yapraklari : Ama her yere, yatagin icine, yastiklarin ustune, yerlere, banyoya: sirf kirmizi ve pembe tonlari !

O gun geldi. Kendi evimizde uyandik, saat oglen oldu. "Hazirlan" dedim. "Bir gomlek, o cok hos kumas pantalonun, bir de dis fircasini koy bu cantaya. Gidiyoruz". Inanamadi. Metroda nerede inecegimizi sorup durdu. Minik evin onune geldik. Ona sabah ezberlettigim numarayi kullanmasini soyledim. Kapinin kodunu kendisi acti. Iceri girdik. Ciceklerle dolu bir avlunun icinden gectik. Ve bir kapiyi calarken ben, O. basina geleceklerden habersiz, saskin saskin bana bakiyordu. "Burasi da neresi" ?

Kapiyi Illy acti bana sarilip O.na da "Iyiki dogdunuz" derken sevgilim tam olarak sok gecirdi. Peki sonra neler mi oldu ?

Devami da yarina.

--

2007-03-04T23:49:00.000+01:00

Herseyi en ince detayina kadar dusunmek kadinlarin genlerinde mi var? Oncesini, sonrasini, sebebini, sonucunu, sagini, solunu, boyunu, kupunu, zamanini, tadini, seklini, semalini, ayarini, onemini, neyin ne sekilde yapilmasi gerektigini, oyle yapilmazsa kimlerin vay basina neler gelecek-lerini....

Bazen minik kafami ellerimle tutuyorum, o kadar agir geliyor. Cok sallasam sanki butun dusunceler birbirine girecek. Gozlerimi kapatiyorum ve beynimi bosaltma-ma oyunu oynuyorum. Ben kuveti doldurup icine girdigimde bile bunu yapiyorum, hem de bir dolu oyuncak varken dikkat dagitabilecek, bembeyaz kopukler, dikkatli bir sekilde herseyi bastan dusunuyorum, hicbirini atmak istemiyorum, en azindan duzelteyim diyorum. "Beyninizi bosaltin" yazilarini hic anlamiyorum, olur mu oyle sey, baliksiz akvaryum olur mu mesela ?

...

Evet sevgilim hala donmedi. O gelince baliklari denize atiyor. Ben guluyorum o zaman. O zaman, hadi gelsin artik. Boyle olmuyor.

pazar kadar gundelik

2007-02-25T22:13:00.000+01:00

Bekar bir hafta beni bekliyor: Sevgilim Istanbul'a gitti. Uzun zamandir yapmadigim seyi yaptim butun gun, hicbirsey'i, ah nasil ozlemisim. Hic giymedigim ve asla giymeyecegim o yesil elbiseyi giyip kendi kendime fotograflar cektim, (yukaridakinin adi "kac ayna, kac sen ?") sonra mémé'yle yuruduk yollarda ve dun gece onda kaldim. Uzun yillar once mezun oldugumuz lisenin yillagina bakarken bulduk bir an kendimizi, ne kadar cok sey unutuluyor, nasil sasirdik ve gulduk. Cirkin ordek yavrulari gibiymisiz : Hele ben ! Tanrim iyiki buyuyorum, dedim icimden. Tostoparlak patates gibi bir suratim varmis, kisacik diken diken saclarim. Iyiki zaman geciyor, dedim. Simdi erik gibi bir suratim var :)

Gece onda kalirken baska bir sey dusundum : Cook uzun yillardir tanidigin, kendi dilinde konusup guldugun veya agladigin bir dostun olmasi kadar onemli birsey yokmus burada yasarsan. Eskiden sacmaydi bu laf, herkesle anlasirsin gibi gelirdi. Ama butun engelleri assan da, hicbir yabanci -aslinda- o yanindaki gibi olmuyormus, gercekten.

Neden bunlardan bahsediyorum ? Bir ay onceydi galiba, mami bir gun telefon acti, sesi cok kotu. Tak diye "gel artik buraya, zaman geciyor, seni cok ozluyorum" dedi. Burada yasamaya gel diyordu iste yillar sonra, ilk defa. Ilk defa butun hayatimi bastan kurgulamam gerekti, sebepler sonuclar vesairelerle. Sonra zaman gecti, gidip geldim Istanbul'a ve kesin kararimi verdim : Daha donmek yok, esyalarini toplamak kolay ama burada kurmaya calistigin hayati birakmak yok. Cok zor oldu cunku zaman gecerken buyukler buyumuyor, yaslaniyor. Yillar, aylar ve gunler daha bir onem kazaniyor. O kadar dusundum ki en sonunda sunu dedim kendime: Nasil olsa istedigin zaman gidersin burayi birakip. Onlarla gecirdigin zamanin suresi degil, kalitesi onemli. Senin hayatini kurmayi basarman onemli. Biraz tatli yalanlar gibi, biraz gercek kararlar iste...

Sonra gece kikirdaya kikirdaya saatleri gecirirken uykumuz geldi. Ama yastik carsafi yoktu sevgili kiz arkadasimda. Biz de soyle birsey yaptik cok sevimli oldu :

Sonra suana kadar gecti zaman. Demin isle ilgili birseyler yaptim, yaptiktan sonra da kendime kizdim. Niye bu adamlar gibi olamiyorum ? Bundan sonra pzt-cuma disinda isle ilgilenmek yok ! Simdi arayi kapatmak icin sabaha kadar abuk subuk seylerle ugrasmayi planliyorum. Insan kendi sorunlarina kendisi cozum bulmali. Iskoliksen inadina sabaha kadar 24 izle ya da kalk bu saatte kestaneli fondan yap. Kisisel gelisim gibisi yok, mis !

simiole paris carnet (4.sezon)

2007-02-19T23:53:00.000+01:00

Aralik-ocak-subat cok cabuk gecti, gunleri hic sayamadim. Karneme yazamadim, kayit tutamadim. Simdi kisa bir ozet gecmem lazim ! Bu kadar zaman nerelerdeydin diye soranlara, yanit : Isyerimde. Cunku cok ama cook calistim ben. O kadar ki, eve geldigim saat uyuyakaldim O'nun kollarında. Ne kadar cok is verdilerse yaptim, once sirf fransa'ydi, sonra avrupa basladi. Dilinden anlamadigim kisilerle anlasmalar yaptim. Yuzde 30 diyenlere hayir yuzde 18.5 ! Simdi guluyorum ama, hayatimda hic bu kadar kendimi yormamisim! Ne maillerime baktim, ne fotograf cektim, ne resim yaptim, hayir, sadece sabah sekizden aksam dokuza kadar tuhaf bir hayat surdum, pazarlamadan ciktim, strateji planlamaya girdim. Sonuca gelelim: Ta ta taa taam. O uzun staj sona erdi ve benim gercek isim oldu !!

Turkiye'de yasayanlara komik gelebilir bu anlattiklarim, ama yurtdisinda okuyup burada normal bir calisan statusune girmek icin iste boyle taklalar atmak gerekiyor. Bir kuruma "cok cok cok gerekliyim size" demek yetmiyor. Tanrim ne stresliydi ilk baslari. Ama artik rahatladim. Kalbimi stresten bam bam carptiran toplantilar artik zevkli geliyor. Tam yatmadan bu yaziyi yazabildiysem, artik bu donemi bitti kabul ediyorum. Demek buymus olay! Tabii ki yarin sabah da gunes dogmadan kalkacagim, ama artik stres icinde kendimi paralamak yok ! Ben ki asla kendime iyi bir sey yaptigini soyleyemem, iki nokta ustuste acikliyorum : Kendimle gurur duyuyorum !

Bu yoklugun nedenini acikladiktan sonra, bir daha is konusuyla kimsenin kafasi sisirmeyecegime soz veriyor ve yatagima giriyorum. Kendime, O'na ve size tatli ruyalar.

ps. Aldigim bir mail beni nasil guldurdu anlatamam. Senamay demis ki : "Bu kadar zaman yazmadiysan heralde cok kotu bisey oldu: Ya saclarini kazittin ve begenmedin, ya O'ndan ayrildin ve kendine gelemedin !". Saclarim hic olmadiklari kadar uzun Senamay, O'da tam karsimdan goz kirpiyor ! Sevgilerimle...

ask

2007-02-15T10:41:00.000+01:00

cok cukulata yersen...cukulata kadin olursun :)

2007-01-16T17:12:00.000+01:00

paris-amsterdam

2007-01-10T16:59:00.000+01:00

Paris topuklu ayakkabiysa eger Amsterdam parmakarasi terlikmis, hayatim... Birinde dimdik yururken acini belli etmemek zariflik, digerinde kisik gozlerini aralamaya calismak rahatlikmis. Paris siyah beyaz fotograf, bunu herkes bilir, Amsterdam renkli bir grafitiymis. Birinin kahvaltisi croissant, digerinin french fries, birinin alti metro birinin ustu bisiklet, cok sey degisirmis aklinda. Hosgeldin.

3007

2006-12-29T12:03:00.000+01:00

Hayir hayir Paris'te olmayacagim yilbasinda. Yuppi yuppi O. beni Amsterdam'a goturuyor 15 dakika sonra !! Herkese mutlu yillar ve donuste gorusmek uzere !!

ps. Evdeki minik mor cam agacimin fotografini cekmeyi unuttum, olsun, bu da boyama kitabi agaci :)

durum raporu

2006-12-26T13:59:00.000+01:00

Ayin 5'inde herseyden habersiz bir butundum, 7'sinde kotu bir surpriz kapimi caldi- parcalara ayrildim, 8'inden 18'ine kadar her gece agladim, su damlaciklari parcalari yapistirmiyor iyice dagitiyormus anladim, O. bana 11 gece boyunca "gececek" dedi, 19'undan 21'ine kadar dondum kaldim. Tam 16 gun boyunca kimseyi aramadim, okumadim, okudugumu anlamadim, dusundum, isin icinden cikamadim. Cosmopolitan'da burcumu okudum : "Ikizler icin aralik sonu stres dolu. Gezegenler birbirine girmis durumda!! Sogukkanliliginizi kaybetmeyin". Sonra ayin 22'si oldu. Sabah 9'dan 11'e kadar kosturdum, 12'de 1 an durdum. Hallolmustu iste! Cok yorgundu icim, ucamadim havalara, sadece gulumsedim. 23'u oldu. 26'sina kadar dinlenip herseyi unutayim dedim. Dedigimi yaptim; bilincli unutma konusunda uzmanim. Bugun ayin 27'si. Hicbirsey olmamis gibi, son 21 gun sanki hep yazmis gibi, buradayim. Butun anlatacaklarim yeni yila kalmis gozukuyor. Ah tek derdim bu olsun: Fazla mesai yaparim.

sevgili virtuel cevrem

2006-12-05T18:03:00.000+01:00

Help: Sag tarafa -yeniden- linkleri koydugumdan beri paranoyak gibiyim : aa sunu da unuttum, aa bunu da unuttum diye kucuk bir ekleme listesi yapmaya karar verdim.
Bu nedenle :
. eskiden SPC'de linki olan ve su an olmayan adresler varsa,
. blogunu tanitmak isteyen ve "cok yeniler" grubuna girmek isteyenler varsa,
. sevdigi bir blogu tavsiye etmek isteyenler varsa,
Onlari lutfen yorum odasina alalim !
-Cook mersi.

ps. Evet, evet pole dance icin gerekli islemleri yaptim !! Artik donusu yok :) Gelismeleri aktaracagim. Heyecan firtinasi !

Tekrar et: seksiyim, seksiyim, seksi olabilirim !

2006-12-03T16:42:00.000+01:00

[Not : Sevgili mami'cigim, tamam arkadas gibiyiz seninle, gizlimiz saklimiz yok birbirimizden. Ama mumkunse kucuk kizinin bu post'unu okumadan gecebilir misin? Onun da ozel bir hayati ve tek basina almasi gereken onemli kararlar olabiliyor bazen. Merci. ]

Benim bir sucum yok. Cunku ben 15 dakika oncesine kadar yagmurlu bir pazar gunu kendini eve kapamis, gri esofman alti, kalin coraplari, yumusacik hirkasi ve bir kavanoz nutellasiyla masum masum sevgilisini bekleyen bir kizdim..Suc tam o sirada gelen mailde : Pink Paradise'da bedava bir pole dance dersine davetiye ! ("Yavrucugum, pole dance de ne?" diyenlere cevap: yukaridaki gibi demirin etrafinda yapilan akrobatik ve seksi dans !!)

Tabii ki o sokla benim de aklimdan tek bir kelime gecti: skandal ! (Kirmizi neon isikli pavyonda sigara dumani ve alkol kokulari icinde striptiz yapan basit ve bayagi kadinlar !) Ama yine de davetiyenin kibarligi yuzunden kucuk bir arastirma yapmadan duramadim. Megerse Paris'in seckin is kadinlarinin cok fashion yeni hobisi buymus ! Hatta Vogue bile bu yeni fenomenden bahsetmis, bu dansi "ruya gibi bir vucuda sahip olmak icin" spor olarak yapan o kadar cok kisi varmis ki !! Hem daha kasli hem daha esnek oluyormus vucut, hem kadinin kendine guvenini artiriyor hem de icindeki potansiyeli ortaya cıkariyormus (din dinnn)!!!

Davetiyede acik secik belirtilmis: "isinma hareketleri icin esofman ve spor ayakkabi, dans icin mini bir sort ve topuklu ayakkabi getiriniz." Kardio-vasculer egzersizlerden sonra verilen 15 dakikalik arada bacaklarin epilasyonlu, suratin makyajli, saclarin yapili oldugundan emin olmaliymisiz! Sonra derse gecilecekmis.

Karar vermek ve listeye adimi yazdirmak icin sadece 4 gunum var. Bir yanim biraz...utaniyor (o demir ve ben ?? Topuklu ayakkabilar, mini-sort ve seksi bakislar !!) bir yanim "kesinlikle muthis bir deneyim" diyor. Tanrim bana yardim et,
galiba ikinci yanim %55 daha agir basiyor !!

ps. Belki cok basarili olup kucucuk evimize sundan alirim. Sevgilim, nasil fikir ;)

paris mon amour

2006-11-24T17:30:00.000+01:00

Cuma'dan...Pzt'ye
Yorum
-suz
um-

!!!

2006-11-23T21:33:00.000+01:00

Buradan beni okuyan Galatasaray Yoneticilerine sesleniyorum !
Beyler, kendinize gelin. Turkiye'yi bilmem ama burada hasta sevgilisini evde tek basina birakip isten sonra Paris-Bordeaux trenine atlayip o sari-kirmizi renkleri desteklemeye giden gencler var ! Mactan sonra sabaha kadar uyumayip otel odalarinda aglayan, saat 05.00'ta kurumus gozyaslariyla trene atlayip direk ise donen, butun gunu ac, sefil ve mutsuz geciren erkekler var. Onlarin kisik sesinden ve sevgililerinin cikan atesinden siz sorumlusunuz ! Hadi ben takim tutmuyorum, sadece sempatizaninizim. Koyarim sayfaya iki fotograf, bu yaziyi yazar, cekilirim. Peki o zavallilar ne yapsin?

kadinsal ruh durumlari

2006-11-21T23:30:00.000+01:00

Noel baba'dan banyo isteyecegim. Icıne minik bir camasir makinesinin sigabilecegi. Daha fazla dayanamiyorum her hafta laverie'ye gitmeye. [Belki bundan bes yil sonra camasir makinesi benim icin can sikici bir ev aletine donusecek, ama olsun] -Bes yil mi? Ne diyorum ben, nasil da kabullenmisim evcilik hayatimizi*, bes yil degil bes ay olsun lutfen.

*Evcilik hayati evliligin minyatur sekli diyebiliriz. Daha genci, daha parasizi, daha detaysizi. Bu yaz sozlenene kadar her hali ayri zevkliydi benim icin. Icinde saklambac oynayamayacak kadar kucuk bir ev (ama bizim evimiz), komik catal-bicak'larimiz, kirmizi hali, kirmizi masa, kirmizi taburemiz. Hala da cok zevkli. Ama artik sozluyuz ya, isin icine yuzukler, aileler, incecik beyaz altinindan bir resmiyet girdi ya..Bana da degisik bir haller oldu.

"Ay canim cok kucuk eviniz, degistirin" diyor mami, icten ice katiliyorum, "o mutfakta nasil nefes aliyorsun anlamiyorum", evet bu yazdan beri ben de anlamiyorum, "tamam sevimliydi renkliydi ama daha kaliteli birseyler al artik", (yemek takimindan bahsediyor) evet bembeyaz kare tabaklardan istiyorum, soyle yemegi on plana cikaracak.

Hoppala. Ya genclik elden gidiyor - artik kirisik kremlerine gecmem gerekiyor, ya da bana birseyler oldu, duzelecek. Sen o kadar yil savun evcilik hayatini, o bohem anlarini, sonra bir yuzukle materyalist ol, camasir makinesi, bulasik makinesi hayali kur. Olacak is degil, ben de anlamiyorum ki.

I was bowling

2006-11-19T15:57:00.000+01:00

Hayatimda ilk defa bowling oynadim ! Ama beceriksizim iste, elime hicbir spor yakismiyor, 15 kiloluk bowling topuna parmaklarimi soktugum an hayati tehlike : Filmlerde bu topun bu kadar agir oldugu neden hic belli olmuyor??? Zaten o sirada ayakkabi travmasini atlatmaya calisiyordu bunyem, anaokulunda bile boyle bir cift giymemistim, o kadar...seksi :

Uzun ugraslardan sonra topu havaya kaldirmayi basardim neyse, tam artistik bir sekilde atisimi yapacakken mekanin sari isiklar sondu, yerine disco dancing madonna basladi, fosforlu isiklar cok guzeldi ama bowling kulturum olmadigi icin boyle bir club tarzina sasirdim. Ve daha onemlisi, kazananlar parkenin onunde dans ederken anladim ki her turlu dans muzik bir yana, bowling'te en fena kisim yandaki yabanciyla ayni anda topu atma gafleti. Bad Timing ! Onunkisine ne deniyor "Strike" mi, seninkisi, "Sagdan dumduz, pinlere sakin dokunma !"

Sonucta gercekten eglendim diyebilirim, ama kucuk bir puruz vardi, itiraf ediyorum. Elini hangi oyuna atsa kazanan, hangi sporu yapsa basaran, karsisina hangi aktivite ciksa trik'ini aninda cozen sevgili modeli ! Size de tanidik geldi mi? "Bak boyle atacaksin sevgilim", "evet bak sirf kolunu degil tum vucudunu kullanirsan daha iyi olur", "yine de cok iyi cok iyi, sahane -senin icin-". Allah allah, hani sende hic oynamamistin bowling? Tanrim nedir bu olay? Bu erkeklerin beyinleri onceden her turlu oyun icin konfigure mi ediliyor?

Benim kisisel zaferim ise asagida. Her pazartesi gidip ders alacagim, ondan sonra gelsin rakipler. Bir bu eksikti hayatimda.

Dailymotion blogged video
bow
Video sent by simiole

somine ve koyun postu

2006-11-15T11:47:00.000+01:00

Aklimi hep yaz aski kliseleriyle doldurduklari icin kis aski nasil yasanir detaylariyla ogrenmek istiyorum. Cosmopolitan da henuz yazmadi, cevaplari kendim bulmam lazim : Romantik bir kis gecirmenin tuyolari ! Sonucta butun o soguk havalar boyunca eve kapanip televizyon etmek bana da cazip geliyor, ama hergun degil. Daha baska seyler lazim.
[Hazir romantiklikten konu acilmisken, bir an dusundum de niye BEN yaziyorum bu yaziyi? Niye sevgili O. kendisine bir blog acip da bu konu hakkinda kafayi yormuyor? Cok isi var diye mi? E ben de su an sirketteyim mesela, cok ciddi bir surat ifadesiyle oturmus yaziyorum, hayret birsey, eve gidince soracagim ona !]
Somine ve koyun postu bir yana, daha dunyevi seyler lazim. Bu eldivenler iyi bir baslangic olabilir, bayildim. Eger sevgilimin -icinde bir miktar ciddiyet barindirdigini dusundugum- "erkek adam boyle sey takar mi ?" esprisinin otesine gecebilirse mutlaka alacagim. Peki baska ne yapilabilir ki kisin ? Aaa tarhana corbasi mesela :) Icine turk bakkalindan alinmis beyaz peynirlerle miammm. Kestane : sicak sarap icmeye giderken birbirine kestane soyma oyunu ! Yagmurla ilgili hicbir fantezi yapamiyorum cunku yagmurdan nefret ederim, onun yerine..Havuza gitme ! Evet evet isten geldikten sonra isitilmis bir havuzdan daha romantik ne olabilir ? Ooo tabii ki masaj yaglari ! Buz gibi havadan kaskati olmus bir sekilde evine geliyorsun ve o an sevgilin muhtesem kokulu yaglarla sana masaj yapiyor ! Evet evet, simdilik hic fena diil; peki sizin planlariniz ne ?

ikinci :el, ayak, ayakkabi.

2006-11-13T01:27:00.000+01:00

Eskiden ikinci el magazalardan cok alisveris yapardim. Mami'nin "ay nasil giyiyorsun bunlari, kokuyor bunlar" cigliklari arasinda kuru temizleme ihtiyaci bile duymazdim. Ne de olsa o kiyafetlerin bir yasanmisligi, bir hikayesi, bir ruhu vardi.
...."Yaslaniyorum ve yaslandikca mami'ye mi benziyorum !!!!" diye donakaldim bu haftasonu, inanilmaz bir vintage'da yukaridaki botlari tam deneyecekken bir an durdugumda. Beynim "aaa baskasinin ayakkabisi giyilir mi?" diye sordu bana. "Kirlidir, pistir...", Sevgili beynim, sasirdin sen, dedim. -kendine gel. [Boyle durumlarda karar verme surecim iki katina ciktigi gibi hareket kabiliyetim de sifira iniyor] dolayisiyla elimde botlarla on dakika heykel gibi durduktan sonra kararimi verdim: "Giyecegim !". [ses tonum: Yillar once Mc Donalds'ta oturdugumuz masanin uzerinde kalmis patates kizartmalarindan uc tane "Yiyecegim !"le ayni cikti sanirim] Sonunda aldim, hatta bir tane de manto, cok da gurur duydum kendimle. Zamana ve mami'ye karsi koymus gibi hissettim kendimi.

Tamam, siyah deriyi yuzume yaklastirip olmayan lekeyi incelerken soyle bir koklamis olabilirim cizmenin icini. Ne var? Kendimi garantiye almak istedim.

ps. Makyaj postuna yorum yazan sevgili hemcinslerim, sayenizde artik dupduru bir cildim ve bombos bir cuzdanim var. Hepinize cok mersi.
Evet, bir aynali makyaj cantam eksikti...

2006-11-10T23:44:00.000+01:00

Paris Combo - Attraction

Haftasonu : yatak keyfi, prenses omleti, alisveris (makyaj malzemeleri :), fotograf, sicak sarap, okuma saati, cafe keyfi, falafel, birazcik temizlik, elbise, nohutlu pilav mmm, skype, manto, camasir yikama partisi, masaj saati, cukulatali cookies, mami'ye uzun mail, poker belki, ilk ev yapimi corba denemesi,....,gibi. Ohh misss.

makyaj yapmayi bilmiyorum

2006-11-08T22:46:00.000+01:00

Bugun bir ara aynaya baktim ve yuzumun gercekten beyaz-sari karisimi bir renk oldugunu gordum. Isiktan dedim, iceri gidip cantamdan minik aynami cikardim ve pencerenin kenarinda tekrar baktim. Daha da feci bir goruntu. Hasta gibi, gunlerce uyumamis gibi, donuk.. Gercekten cok uzuldum, tamam belki son gunlerde cok yogundum, nemlendiriciyi, makyaj temizleyicisini ve (olmayan) tonigime dokunmamis olabilirim. Ama yine de ben...bu renk miydim? Eskiden yanaklarim biraz daha canliydi eminim, artik Paris apartmanlarinin on cephesi.

Sonra her sabah metroda gordugum kadinlari dusundum. Kendimi onlar gibi saniyordum, ne komik. Oysa farkettim ki onlar makyaj yapiyor ! Evden cikmadan photoshop'tan gecmiyorlarsa, kesinlikle fark bu ! Peki benim makyaj cantamda ne var? Bir adet siyah goz kalemi, bir adet rimel ve bir adet -gecen yazdan kalma- bronzlastirici pudra. Bravo.

Hemen kadinsal bir icguduyle beynimi calistirdim, gozumun onunden sephora standlari gecti. Ama sonuc pek icacici degil, sonucta ben fandoten suremem -maske taksam daha iyi-, kirmizi ruj -on yas daha yasli, no mersi-, far kullanamam - gunaydin ben palyaco-... O zaman ne yapacagim? Kayboldugunda yol soramayanlardan degilim ne mutlu ki, profesyonel yardim alacagim. Butun kadinlardan. Yarindan itibaren.

so busy-ness girl oh yeah

2006-11-07T01:08:00.000+01:00

Gunlerim geolocalisation sitesi hazirlamakla geciyor, bunun icin rakip siteler hakkinda rapor hazirliyorum, raporlari sunuyorum, risk aldikca anladim ki sorumluluk buyuyor, sorumluluk arttikca daha cok calisiyorum, daha cok calistikca daha az yaziyorum, daha az yazdikca daha huzursuz oluyorum, bir yandan da guzel gidiyor, ama aklim bir oraya bir buraya gidiyor, dunya cok buyuk sonucta, gunlerim satelitleri zoom'lamakla geciyor, bir daglar goruyorum ruyamda bir sokaklar, hem en buyuk benim hem en minik ben, pusulam elimde, yine orta noktayi bulmaya calisiyorum.

krem rengi davetiye

2006-11-03T23:38:00.000+01:00

Onemli bir yere gitmek icin hep mami hazirlanirdi bizim evde, kıyafetini secmesiyle parfumunu sikmasi bir olurdu, evden tam cikarken telasla seslenirdi: canim sakin kapiyi kimseye acma, babamla ikisi arabaya binip uzaklasirken ben burnumu cekerek...pencereden bakardim. (cok acikli oldu). Ve araba otoparktan ciktigi an zafer cigliklari atmaya baslardim, koskocaman bir evde yalniz kalmak! Cesitli yaslara gore bu ozgurluk sinirsiz televizyon izlemekten, saatlerce telefonda konusmaya, ilk sarhosluklardan ilk gizli partilere kadar uzandi, geciyorum. Sonuc olarak : Hayatim boyunca hep mami gitti onemli yerlere, ben kaldim.

Dune kadar. Cunku dun hayatimda bir ilk yasadim, "Cumhuriyet'in kurulusunun 83. yildonumu munasebetiyle sayin Buyukelci Osman Koruturk ve hanimi Suzan Koruturk'un duzenledigi resepsiyona" katildim. Ayni mami gibi isten gelip giyindim, hayir onun kadar becerikli degildim, salimi utulerken utu bozuldu, bastigim dugmeden cikan sular guzelim kumasi sirilsiklam yapti, ve bir de ben hastaydim cok hasta, 1gr paracetamol ve 1 gr C vitaminiyle topuklu ayakkabilarimi giydim, taksiye binip gittim. [Sevgilim, kol dugmelerini yazacagim, tamam]

Taksiden indik, ardarda dizilmis simsiyah arabalarin ve kolkola girmis cok hos ciftlerin arasindan yuruduk, ama herkes yas-liydi, kapidan iceri girerken O.nu ve kendimi "minyatur buyukler" olarak hissettim bir an, komik geldi cunku cok ciddiye almistik oyunu. Dimdik yuruyordum iste, yuzumde zarif bir gulumseme. Vestiyere mantomu biraktik, gorevli "usuyeceksiniz" diye fisildadi bahcede, gorevliye "fularimi omuzlarima ortemiyorum cunku sirilsiklam" diye fisildayamadim. Tir tir titriyordum belki ama, o an zature olmaktan daha onemli seyler vardi hayatta.

Bos bir odada Buyukelci ve yanindaki tanimadigim 6-7 kisinin elini teker teker sikmak gibi. Fotografciya hafifce baktim "iyi aksamlar" derken, itiraf ediyorum. Sonrasi cok kalabalikti, beyaz kostumlu garsonlar, havada ucusan sampanyalar, sevgilimin surekli beni birilerine "iste sozlum" diyerek tanistirmasi, kanepeler, sigara borekleri. Hicbir sey yiyemedim, atesim vardi ve herkese gulumsuyordum. Genelleme yapacagim, butun erkekler sevgilimin sari-kirmizi lisesinden, butun kadinlar benim rahibe okulumdan gibiydi. Ama bazilari somurtuyor, bazilari tuhaf kahkahalarla guluyordu. Biz biraz cok ictik, arkadaslarimizi gorunce. "Buyukelci acaba bu evde mi yasiyor, tanrim? Herseyi birakip siyasete atiliyoruz". Evet herkese gore genctik sonucta, gercekten "buyuk" degildik orda, gulduk cok eglendik, ayarinda.

Sonlara dogru bir an basimin dondugunu hissettim, artik usumuyordum bile, telefon numaralari alinip verilirken -birilerine- kulaklarim uguldamaya baslamisti. Cikista taksi bulamadik, yurumek cok zordu metroya kadar, oturduk. Gecenin ortalainda burusturup minicik cantama sikistirdigim sali cikarirken (kurumus mu diye bakacaktim, hayir) fotograf makinemi gordum. Inmemize 2 dakika, uyumama 2 saat, uyanip ise gitmeme 7, bu cumleyi yazmama 22 saat kala, yukaridaki fotografi cektim. Bu cok degisik geceyi, hic unutmayayim diye.

2006-10-31T02:00:00.000+01:00

Bu aralar dusune dusune yuruyorum yuruyorum. Almam gereken kararlardan birini aldim, biliyorum ki risk aldim, yagmur yagmadigi zaman cantamda hep semsiyem olur, hatta cok sevdigim insanlar icin bazen iki semsiye koyarim cantama, o zaman da gunes acar, olsun.
Risk aldim kendime bir tane, biraz korkuyorum. Birkac kisi "iyi olacak" diyor, "iyi olsun" diyorum. Aslinda ben biraz korkak bi insanim, nasil boyle bir risk aldim bilmiyorum. "Yeni bir sayfa, bosver" diyor me -tam su an. Bir kereligine, bosveriyorum.

ben yaptiysam, siz : haydi haydi

2006-10-25T21:34:00.000+02:00

not : Bu post teknik konularda ustalasmis kisilere degil, Internet'i modern bir babaanne edasiyla kullanan erkek ve daha cok kadinlara yoneliktir.

Iki hafta oncesine kadar Internet'i sadece blog-mail-alisveris uclusu icin kullaniyordum. Bir de ilgimi ceken seyler icin. Cunku burnu havada parolam neydi : Beni teknik konular degil sadece yaraticilik ve icerik ilgilendirir ! Ama son gunlerde gordum ki olay cok farkliymis. Teknik konular da cok zevkli olabiliyormus. Dusunun ki is icin "blog ve forumlari teknik acidan iyilestirme stratejileri" raporu yazmak zorunda kaldim -powerpointle tam 23 sayfa-. Bu hayatini kodlarin icinde geciren uzman kisileri guldurebilir, ama yine de kendimi bildigim icin inanilmazi basardigimi belirtmek isterim. Ne HTML kaldi ne XML ne CSS ne RSS ne ATOM. Ve evet, iki hafta sonunda soyleyebilirim ki : Ben, 25 yasinda teknoloji ozurlu bir genc bir kadin olarak ogrendigim herseyden...buyuk zevk aldim !

Fakat sorun su ki :Yeni birsey ogrenmis cocuk gibi hepsini size anlatmak istiyorum simdi. Anlatacagim da ara ara (zaten bildiginizi yazip beni demotive etmeniz yasak, burasi demokratik bir sayfa) Bugun iki yenilikle basliyorum :

1. Sayfamin en altinda gozunuze carpmis olabilir : http://www.mybloglog.com sayesinde sayfaniza ugrayanlarin fotografini kendi sayfasinizda yayinlayabiliyorsunuz. Ayrica okuyucularinizin yazdiklarinizdan en cok nelerle ilgilendigini, onlarin sayfasini, cok detayli statistikleri ogrenip sasirabiliyorsunuz. Ben deneme amacli koymustum en alta, ama bugun ilk defa bir turk blogu gorunce o fotograflar arasinda gozlerim doldu, bunu hepimiz yapmaliyiz dedim :) Usenmeyenler varsa hemen kaydolsunlar, fotograflarini eklesinler, soz cok eglenecegiz. Eger sonuc guzel olursa onu daha yukarilara koyacagim. Daha detayli bilgi icin suraya, bir sayfada ornegini gormek icin suraya.

2. Hayatimi degistirdi demek istiyorum, gercek : Yasasin Netvibes. En buyuk sorunum sevgili toshi disinda bir bilgisayar kullanirken kayitli herseyime ulasamamakti. Favori sitelerim, kullandigim bazi programlar, hersey altust oluyordu kafamda. Artik tek bir sayfadan maillerimi, gunluk girdigim butun sayfalarin listesini, meteorolojiyi, lemonde gazetesinin son haberlerini, tum arama motarlarini, upload programlarini gorebiliyorum. Ve bu muthis bir rahatlik. Tek yapmak gereken siteye kaydolup, istediginiz konfigurasyonlari yapmak. (Tamam, ben artik farkli bir kisiyim, boyle cumleler kullaniyorum -ama soz konuyla ilgilenen eski ben'ler olursa sirf netvibes aciklamali bir post yazacagim).

ps. 7/24 servisim, tut gozyaslarini, bak buyudum de neler diyorum :

" En karmasik teknolojinin en basit sunumu icin : Simiole destek hatti !"

yaz-kis

2006-10-24T21:51:00.000+02:00

Bugun soguk bir ruzgar vardi Paris'te. "Yaz bitti, kis neredeyse baslayacak" ruzgari. Bir yanim kopruye oturup buz gibi rose icmeyi ozluyor, bir yanim sakir sakir yagmur yagsin ben evde misir patlatip film izlesem diyor. Bu bayram Istanbul'u gormek istedim cok. Keske gidebilseydim, herkese simsiki sarilip sonra daha sicaga kacmak icin..Ruyamda denize girdigimi gordum, ne anlama geliyor ? Oysa ben kat kat giyinmeye baslayacagim artik, cok mutlu olmak icin cok cukulata yemeli soguk havalarda, benim bir truf'lu muffin tarifim var onu da bir ara yazmaliyim. Sevgilim pencereyi kapatir misin? Benimle biraz oynar misin? Yeni ayakkabilar lazim soguk havalara, o lacivert botlardan vazgectim, koyu kahveler benim olacak.
Veya kisaca :

Bugun...

2006-10-23T08:26:00.000+02:00

...Istanbul'da olmayi cok isterdim. Herkese sevdikleriyle cok mutlu bayramlar...

zor bir is gunu: cuma

2006-10-20T14:08:00.000+02:00

Biraz once cok komik birsey oldu. Paylasmam lazim, cunku hala guluyorum.

Oglen yemegimi almis (tofulu-mercimekli salata ve bir bardak su), sirketin toplanti odasina gecmis, pencereden disari "acaba bugun de sona erecek mi" bakisiyla bakiyorum.
[Burada iki gerekli bilgi : odada yalniz degilim, karsimda is arkadasim var o da yemek yiyor, bir de ben bir sure once is degistirdim, buyuk bir amerikan sirketine gectim dolayisiyla cok international bir ambians soz konusu.]
Sakin sakin salatami yerken onumdeki kumandalarin birine hafifce parmagim dokunuyor, minik bir bizzt sesiyle o saniye toplanti masasinin hemen onundeki koskocaman flat ekranda kendimizi goruyoruz, aman tanrim acaba kaydediyor mu, panik yapiyorum, kumandayi elime alip binlerce dugmeden birilerine basiyorum :
Calling...Los Angeles, Calling...Bucarest diitt diit diit Yes connection established ve bu sefer Bukres ofisinin goruntusu geliyor ekrana.
O saniyede tum profesyonelligimden arinip histerik cigliklar atmaya basliyorum, ama videokonferans kumandasinda bin tane dugme var bir tane "off" yok, arkadasim ise coktan ayaga kalkip kameranin goruntu acisindan cikmak icin kendini duvara yapistirmis bile. Nedense daha da panik oluyorum, o tuhaf suratimin dort tane fotografini cekip kaydediyorum yanlislikla, sacma sapan birsekilde bagirip duruyorum kapanmiyooo diye, [tanri insana beyin vermis evet, ayaga kalkip sakince televizyonu kapatmak da bir secenek olabilirdi, ama insanoglu da cok karmasik oyle degil mi?] ve bu durum arkasindan patlayan gulme kriziyle 10 dakika boyunca devam ediyor...

Dehset icindeki surat ifadelerimin, imdat cigliklarimin ve gulme krizlerimin karsi taraftan nasil algilandigini ve -algilanacagini- henuz dusunmek istemiyorum. Paris'te isler zor velhasil, calisanlar olarak cok stres oluyoruz, en kisa zamanda motivasyonumuzun artmasi icin golf turnuvasi organize edilsin istiyoruz, diye dalga gecmek yerine hemen ciddi bir mail atmaliyim merkeze : "Dear Michael, we apologize for any inconvenience and we're working hard to restore videoconference problems, we will send out an notice when this issue has been resolved. Have a great day !"

Haftasonuna cok ciddi ihtiyacim var.

parfum

2006-10-17T22:46:00.000+02:00

"Parfumumun adini sormayin" diye bagirdi. "Parfum bir kadinin sirridir ve bu sirri aciga cikarmak, ilk onune gelene soyunmaktir..." [Louis Aragon]

Hayir sen bana herseyi sorabilirsin hayatim, ilk kullandigim parfum Cacharel'in lou lou blue'suydu, icine masum yaz asklari, kucuk opucukler, 15 yas, pekcok kalp carpintisi, aksamustu hazirliklari, cok utaniyorum'lar, kipkirmizi guller, ilk kiskancliklar, kikir kikirliklar kat, biraz da seker azicik baharat, oyle lou lou bir minik kadindim ben.
Sonra bir gun benim parfumumu ortadan kaldirdilar, yerine bir benzerini koyup -ama yenisinin kokusunu hic sevmedim. Daldan dala atlar gibi kokudan kokuya atladim sonrasinda, ne Melek'ler gordu boynumun kivrimlarimi ne Zehir'ler, ne Cok-dayanilmaz'lar kaldi diz kapaklarimin arkasinda, ne Ejder opucuk'leri. Onun suyu bunun ozu derken havaya sikip altina gectigim noktaciklarin altinda buyuyum kocaman oldum.

"Yolda yururken biraktigin koku kadar akilda kalirsin" diyorlar bir dilde, ne guzel, ama hep ayni kokuyla ozdeslesmis biri olmak iyi birsey mi, bir gun vanilya vanilya gulup bir gun bergamut serinligiyle ziplasam, sandal agaciyla yapsam kaprisimi musk kokan yasli kadinlar gibi aglasam, sonra yasemin beyaziyla nefes alip ylang-ylang islik calsam...

"Hem yumusak ve mutlu hem kiskirtici, tipki Asya'ya yolculuklarinin kokusal bir hatirasi. Hindistan, Endonezya, Japonya, Tayland...Aroma ve renklerin icice girdigi ask yolculuklari.
Uc boy, uc renk : 30 ml fusya, 50 ml kirik beyaz, 100 ml oranj. Tek bir parfumun icinde 3 renk.

Siparis icin, boyunu secip, (sepete at)a tikla". [Kenzo amour, Sephora]

votka-nutella

2006-10-15T23:33:00.000+02:00

Dailymotion blogged video
votka-nutella
Video sent by simiole

ooo

2006-10-11T22:09:00.000+02:00

Hayir, tek yaptigim sey ayakkabilarimin fotografini cekmek degil. Normal insanlar gibi arada ben de yemek yiyorum, gunde iki bardak su icmeye calisiyorum mesela, imajlara ve objelere bakiyorum, sesleri dinliyorum, bazilarini beynime kaydediyorum sonra kullanmak icin, hepsini imkansiz, ama onlarin bir kismini sizinle de paylasiyorum. Nasil mi? Su sekilde :

* Bir adam, cok hos, bir gun sokakta yuruken karsilasacagim kendisiyle, "sizin fotografinizi cekmek istiyorum" diyecek, hafif bir gulumsemeyle poz verecegim. Ve fotografimi listesine koyacak, meshur olacagim. Surasi.

* Boyle bir sey olmazsa, fotografim ona gider, karismam.

* Artik kahkullerim var, ayni o guzel kadin gibi. (Yeni Paris modasi). Kizinin yeni albumunu dinliyorum araliksiz, su sarkisini en cok :
Web sayfasi burasi.

* Myspace hakkinda bir rapor hazirlarken tanistigim lily, sevimli.

* Onun gibi fotograflar cekmeyi ve bir yemek blogu acmayi cok isterdim. Inanilmazsin sen foodbeam mon amour.

* Gazetelere cikti, Paris'te olay yaratti, bu fikir onlara cok paralar kazandirdi. Seksi mi pornografik mi, estetik mi degil mi, basit-bayagi mi komik mi, bir turlu karar verilemedi. Karsinizda beautiful agony nokta com.

*Kucuk kizlara renkli cantalar. Ama ozellikle su model, kimse kizmasin, sadece Neval'e. Digerleri surada.

* Benim de soyleyebilecegim -cok guldugum- bir cumle, onun blogunun adi. Tiklayin. Bir de Paris'te topuklu mu duz ayakkabi mi sorusuna cevabi vermis Herald Tribune, Ilgilenenlere.

ps. Bu guzel cumartesi sabahimi daha fazla html link eglencesine feda etmemek icin duruyorum. Ama devami gelecek...Iyi haftasonlari.

cuzdan meselesi

2006-10-10T08:34:00.000+02:00

Konuya direk buyuk cuzdan sevdigimi soyleyerek baslamak istiyorum; oyle olmali ki bir acildiginda altalta gozukmeli kredi kartlari, birilerinin gulen fotograflari, kirmizi ayakkabilarin 3 haftadir ayakkabicida git al yoksa adam cope atacak notlari, Yves Rocher'nin guzellik bakimlarina cok sadigim kagitciklari, siyah slim'in ayarlanmis pacalariyla terzide seni bekliyor isten erken cik uyarilari, o muhtesem restoranin adresi ve telefon numarasi, cok sevgili yemek ticketlari, son uc senenin ogrenci kartlari -tamam bunlari cikaracagim-, hicbir zaman yerinden oynatmadigim ehliyet (gercekten benim mi? neden ki?), bin fotograf tab ettirirsem iki tanesi bedavaya gelecek oyle hatirli bir musteriyim karti, sinema biletleri -seytan marka giyer diye nasil cevirirler, sacmalik-, metro haritasi, biletleri, 8 onemli kisi kartviziti, amaretto'lu o minik italyan kurabiyelerinin plastik paketi (hayir cop degil, uzerinde adresi yaziyordu gidip almak icin sakladim, yok artik), incecik ve kucucuk bir not defteri -hayatta her an not edilmesi gereken seyler oldugunun hepimiz farkindayiz, oyle degil mi?-

Bu nedenle kucuk kare cuzdanlara hayir, buyuk ve dikdortgen cuzdanlara evet, diyorum. Nitekim yaptigim gozlemlere gore cuzdan secimi bir genc kizin kadinliga gecisinin gostergesi gibi. (Gencken zaten cuzdan yerine cep, konfor kimin umurunda) Benim hayalimdeki mi: Kirmizi yumusak deri. Ucunda babaanne citcitlarindan olabilir. Cek defteri icine sigmayacak buyuklukte ve dolgun. Efendim? Cuzdanin icine asil para mi koyulur? Pardon, o da ne?

I need assistance

2006-10-08T20:54:00.000+02:00

Ben -soguk havalarda sandaletle corap giyilir mi- diye yazmak istiyorum, anonymous'larin terbiyesiz yorumlarina sok olmak degil. Bu sayfa zaman gecerken hayatimin parcalarini kaydetsin diye var, anonymous'larin pornografik yorumlarina mekan olsun diye degil. Onemli ve onemsiz seylerden bahsedip gulmek icin bu yazilar, herhangi birini provoke etmek icin degil. Eger yorum kismi aciksa, herkesin farkli fikirleri icin acik. Ama bir yorumu okuyunca o cumleleri yanyana getiren adina ben utaniyorsam ve gitgide canim bu sayfayi hic acmamak istiyorsa bir DUR demek gerek-ti.

Bir cozum bulacagim, yoluna girmesi icin. (Sevgili blog uzmanlari, bana yardim edin). Kesinlikle kapatmak istemiyorum yorum kismini, butun anonymous yorumlarini engellemek istemiyorum, "once onaylamak"la da ugrasmak istemiyorum. En kotu ihtimal uyelik sistemi olabilir, parolayi bilmeyenlerin bu sayfaya giremeyecegi. Ama o kadar sacma geliyor ki boyle seyleri dusunmek, anlatamam...

ps. Sonbaharda corapli sandalet konusu mu? Herkes kendisi yazsin, kendisi okusun. Benim sinirlerim bozuk.

---

2006-10-05T20:29:00.000+02:00

Hayir, istemedigin surece kimseyle konusmak zorunda degilsin, telefonunu acma.
Kaset yapmak istersen, tikla .
(Ama ben merak ederim, adresini de yolla)

yalnizlik zoor

2006-10-01T23:02:00.000+02:00

O. dort gundur Istanbul'da ve ben yalnizim. Sanki evliyiz ve o is seyahatine cikmis gibi hissediyorum, romantik-komedi bilincaltim benim. Uzun zamandir hic yalniz kalmamistim, cok tuhaf geldi. O. gitmeden cocugunu evde tek basina birakan bir baba edasiyla ogutleri siraladi: Yatmadan kapiyi kilitle, telefonunu yanina al, kredi kartlari burada, her gun yemek ye, kibritle oynama, gece disari cikarsan sakin gec kalma...Butun bunlari bilmiyormusum gibi. Benim gibi bilincli bir insan.

Ilk gun markete gidip on kisilik yiyecek aldim. [Yemek yemeyi unutup yalniz basima acliktan olmeyeyim diye, kendime nasil dikkat ediyorum, -evet aldigim herseyi atmam lazim, minik sinekler sizin icin uzgunum]. Ikinci gunun sabahinda ise gidecekken evin icinde anahtarlarimi kaybettim, [aman tanrim, O. donene kadar evde kilitli kalacagim, sinir krizi], yarim saat sonra buldum. Ucuncu gun, kim bu sut sisesinin kapagini tam kapatmayip buzdolabina sarap gibi yatirdi bilmiyorum, zorunlu temizlik. Dorduncu gun, yani bugun, cok yalnizim, bunalimdayim, daha fazla dayanamayacagim. Ne mi yaptim? Kendimi eve kapatip...

...Resim yaptim, dus aldim, fransizca blog actim, saclarima kahkul yaptim, on saat aynaya baktim, dolandim, oturdum, kalktim, yeni ayakkabilarimin 74 kare fotografini cektim, 72 sini sildim, kirmizi meyve receli tarifi aradim, [evet ben artik 25 yasinda kendi recelini yapmaya karar vermis bir kadinim, yardimlarinizi bekliyorum -hayir, recel kavanozuna beyaz kumas alip kenarina "home home sweet home" nakisi islemeyi henuz dusunuyorum, durum o kadar vahim degil, abartmayalim] babylisse seramik sac duzlestiricisiyle serce parmagimin kenarini yaktim, evi iyice dagittim, sonra ozellikle toplamadim (yasanmislik olsun, yalniz hissetmeyeyim diye sevgilim), televizyonu hep acik biraktim.

Yarin besinci gun olacak O'nsuz. Saat 15.00'da ucaga binmeseydi durumu iyice trajik hale getirebilirdim ama su an icin sogukkanliligimi koruyorum. Birazdan sominenin icini kontrol edip (icinden cesetler cikan somineli korku filmi yeni bitti, heralde onlemimi alacagim) uyumaya calisacagim. Yarin sabah uyanip, ise gidip, eve dondugumde O. evde olacak. Ve kulagina fisildayacagim: "Sevgilim, anneni gormeye gitmen ne iyi oldu. Bir daha ASLA gitmeyeceksin, oyle degil mi?"

ps. Muhtesem siyah rugan burnu azicik acik escarpin'lerimin hikayesi: toplantiya git, donuste sirkete kosarken vitrinde onlari gor, asik ol, ay sonu oldugunu ve hic paran olmadigi aklina getirme, iceri gir, tek kalmis 36 numaraya bak, zaten gec kaldin aci icinde olay mahallini terket, sevgiline mail atip onlarsiz hayatina devam edemeyecegini belirt, maili okuyan dunyanin en muhtesem erkegi olsun, ertesi gun kostura kostura git, iceri gir, servet ode, ve cik. Iste tam o an hayatina kaldigin yerden devam edebilirsin.

l'automne

2006-09-25T23:48:00.000+02:00

Farkettim ki benim yeni yilim ocakta degil, eylulde basliyor. Ilk defa bu sene farkettim ki ben sonbahari seviyorum. (Tamam, her ciktigimda semsiyemi alirsam yagmur yagmiyor, almazsam firtina kopuyor ama olsun). Yaptigim listeleri sadece bu mevsimde uyguluyorum. Oglen soyali-mercimekli-bulgurlu-tofulu salata aliyorum biyolojik marketten, firindan cikmis baget ekmege donup bakmiyorum. Bol bol yuruyorum, yoga merkezine telefon aciyorum (evet bu da bir asama yillardan sonra) [Pardon ashtanga, vinyasa, hatha ve agni yoga arasindaki farki ogrenebilir miyim acaba? Yok biraz hareketli olsun egleneyim, ama cok yorucu olmasin eve donebileyim, yok bikram yoga istemiyorum 60 derecede bayilirim ben, nefes egzersizleri mi, nasil yani ?] Daha cok okuyorum bu mevsimde, birseyler ogrenmeye calisiyorum (crea departmanindaki benoit'ya soru: su animasyonlari bende yapabilir miyim?) Hava hep kapali, enerjimi gunesten aldigimi sanirdim eskiden, artik daha "etkili" kullanabiliyorum zamani. Nedense daha enerjigim, mesela bu satirlari yazdiktan sonra hemen uyursam -5 saat sonra uyanip trenle Paris disinda bir toplantiya gidecegim. [Ve bu cumleyi yazar yazmaz esnemeye basladim, cok da abartmamak lazimmis]
Evet, evet, memnunum kaldim eylulden, ama ekimde ne olur bilemiyorum.

terapi saati

2006-09-21T20:59:00.000+02:00

Iki yil once, ben:

Alo baba hic param kalmadi, yarin sabah yatirsana. Ah su cocuk cok tas ama cok aptal. Ah bu adam cok asmis ama cok yasli. Ben cok sismanim galiba, yanlarima baksana. Cadirimizi alip cikalim yola, karavan kiralayalim, dunyayi dolasalim. Mami senin sorunun mukemmelliyetci olman, beni hic anlamiyorsun. Cok arkadasim olsun, milyonlarca telefon numarasi. Kızlarla pek anlasamiyorum. Sabaha karsi donerim eve. Sadece Radiohead. Ben kimseye hesap vermem. Baba icimi baydin. Ucuz kiyafetleri seciyorum ki herseyi alayim. Annanemi neden ariycakmisim. Bu dunyaya ait degilim.Nefret ediyorum misafirlerden. Ben fransa'da yalniz yasiyorum artik buyudugumu kabul et. Istanbul'u zerre kadar ozlemiyorum. Sabaha kadar dans edelim. Ay onun hayat tarzi cok arabesk. Sacmaliyorsun. Bende embriyo fobisi var, asla hamile olmam. Ben saclarimi kendim keserim kuafore giden paraya yazik. Dovme insanin vucuduna kendi imzasi sen anlamiyorsun. Dilimde piercing var, hayir asla cikarmayacagim. Dudagimin sol ust kosesini de deldirdim ama o biraz acidi. Yalniz olmayi seviyorum. Simdi cirkin ordek yavrusuyum ama sen beni bir de 30 yasinda gor. Hayatin anlami uzun cumlelerde sakli. Ay cok yuzeyselsin. Hadi cikip biraz dagitalim.

Gecmisime bakiyorum ve kendi karikaturume guluyorum. Onun neredeyse zittiyim bugun. Kullandigim kelimeler bile farkli. Buyuklerin dunyasina gecis bu belki de: aldigin her kararla hayatinin degistigini gormek ve sonuclarina katlanmak. Bilinc. Hosgoru. Onem sirasi. Dikkat. Teorik acidan yeniden yapilanmis gibiyim. Kalbim de, beynim de daha farkli isliyor.

Ama gecis iste. Cook zor pratigi. Buyuklerin dunyasina direktor olarak baslayabilmeyi isterdim, ama ben henuz stajyerim. Ya yolun yarisinda kalirsam, ya hayatimi kurmam gerektigi bu anlarda yanlis birsey yaparsam. Cok fazla dusunuyorum ve bu sabah farkettim ki ben -buyukler gibi davranmaya calisip kucukler gibi korkuyorum.

Bu siralardaki rahatsizligim bu yuzden sevgilim karnem. Okul bitti, master bitti. Doktoraya yazildim. Ise gidip geliyorum. Ama tum bunlari yaparken kukumav kuslari gibi dusunceliyim. Kendime ve hayata ayak uydurmaya calisiyorum.

-

2006-09-20T08:23:00.000+02:00

Nazar diye birsey var mi? Mutlulugunu artsin diye paylasirsan basina gelen butun guzel seylerin acisi bir yerden cikar mi? Ben son zamanlarda cok guluyordum. Ama bugun cok agladim. Goze gelmemek icin hep susan ketum insanlari dusundum, mavi boncuksuz dolasmayan, "ici fesat olanlardan" siddetle sakinan. Hep cok kizardim onlara...Ilk defa bu gece dusundum, acaba haklilar mi? Dusundum cevap bulamadim. Nazar diye birsey gercekten var mi?

buy me pleaase

2006-09-17T13:44:00.000+02:00

Yillardan sonra artik kabul ettim ki Paris'te alisveris ikiye ayriliyor: bir yanda muze butikler (yutkunarak cik, buyumeyi ve cok cok cok para kazanmayi bekle), ote yanda insani muze butiklerin yarattigi sinirden arindiran, bir giriste iki-uc parca seyi rahatca alabildigin gundelik magazalar. [Ozellikle ayin 15'inden sonra muze butiklerden iceri adimimi atmamak gibi bir prensibim oldugundan bu haftanin kabinleri H&x ve Zarx'ya ait]

Bu misyonda amacim bir elbise, (onbininci) siyah bir ust, bir de etek. Gozume kestirdiklerimi alip kabine giriyorum. Hic bir ozelligi olmayan siyah ustu giyiyorum, hemen alip cikacagim ama... ama....ustumde bir tuhaflik var !!

Gogus kisminda uc kat kumas? Hatta o kumas aralarinda biraz daha kumas ? Kimim ben? Imdaat Pamela cik git icimden ! Gorevliye sorunca ogreniyorum ki magaza iki gun once hamileler bolumu acmis, bu siyah ust onlar sutyen takmadan rahat etsin diyeymis, aman tanrim diyorum, bir gun bunu almak zorunda kalacagim !, sonra aynada kendimi inceliyorum, [askidaki etegi burusturup bluzun gobek kismina sokarak sakadan hamile olma anlarimi ve aynadaki yansimanin bunyemde yarattigi travmayi anlatmayacagim, o kadar da degil] evet evet hemen elbiseye geciyorum.

Askida fena durmuyordu ama kumasi ince esofman gibi, eksi puan. Rengi cok guzel bir mor, arti puan. Pantalonun uzerine degil de siyah veya gri leggings'lerle giyilse daha iyi olur, sevimli spor bir elbise gibi, o da arti puan. Ama dekoltesi bir tuhaf oyle degil mi? Bu elbiseye ne guzel ne cirkin diyebildim, yorumlariniza birakiyorum. (Hayir tabii ki almadim. Henuz)
Ama, ama, ama...bir de diger magazaya gidip, su elbiseyi gorup, xs'unu bile bulup, belini de su kemerle susleyip asik olma durumum var. Ask insanin gozunu kor eder derler, o noktada zaten artisi eksisi mi kaliyor. Ustunun birazcik, azicik bol gelmesi hic onemli degil, terziye gotururum, bu muhtesem ipek elbise benim ol-ma-li. Kemer, elbiseyle ayni fiyat. Olsun, bu parca alisveris bile degil ki, cok zekice bir yatirim.

Tamam, kemer karnimin ustunde uc kere dolaniyor, delik actirsam da komik duracak ama bu durum beni yildiramaz. Dikkat ederseniz belim demedim cunku sonbahar modasina gore, elbiselerin, gomleklerin, ceketlerin, hatta mantolarin uzerine kemer neredeyse hemen gogus altina takiliyor. Ben bu modaya cok bayildim, size degisik orneklerini bol bol gosterecegim [hayir tum sayfa bu yaziyla kaplanmayacak olsa, devam ederdim ama artik haftaya] Elbiseye gelince, benim olacak evet, ama ona uygun bir kemer bulur bulmaz (yani pazartesi, saat tam 13.00'da, isten kostura kostura cikip...)

"Efendim? Iyi de ogle tatilinde bir kadin neden yemek yesin ki?"

acik davetiye

2006-09-12T22:29:00.000+02:00

Aklima muthis bir fikir geldi. Bunu mutlaka yapmam lazim dedim -icimden. O an her kadin icin ozel bir an sonucta, uzerinde konusmamiz gerek dedim -disimdan.

Bundan sonra haftanin bir gunu sayfamda "buy me pleaase" isimli bir bolum olacak. Neden mi bahsediyorum? Once soru size: Bir kadinin kalbini gum gum attiran dort duvar neresidir ? Tabii ki soyunma kabini. Evet, cilginlikta sinir tanimiyorum, artik haftanin bir gunu sizi de girdigim soyunma kabinine sokacagim !

Nereden cikti? diyenlere: Soyunma kabini illuzyonlarla, hayallerle, hayalkirikliklariyla, sorgulamalarla, kararlarla, vazgecislerle doludur aslinda. O kabine beraber girilen her kiyafet -yeni bir kadin olmanin vaadinde bulunur insana: Bak der, beni alirsan daha guzel, daha zayif, daha uzun, daha zarif olacaksin belki de. Ne kadar begendin beni, soz sana cok yakisacagim. Sevgilin hayran kalacak, yolda donup donup bakacaklar sana. Sadece bir kere dene beni, (pahali olsam da) ne kaybedersin? Bak burasi soyunma kabini, nasil olsa sadece ikimize ozel burasi, soz baska kimse gormeyecek yaptiklarimizi.

Ama ben gosterecegim iste, yaptiklarimizi. Diyecegim ki, bu etek cok muhtesemdi, bakin nasil patatese cevirdi beni. Bu elbise diyecegim, cok pahali, ama nasil inanilmaz durmamis mi? Bu pantalona ben su hayallerimi sigdirdim, ama kendim sigamiyorum, diye yakinacagim. Boylece hem bu sehirin insana giy -dediklerini, hem de onlari giydigimde hissettiklerimi gostermis olacagim.

Katilmak isteyenleri bir sonraki postun ilk "buy me pleaase" seansina bekliyorum. Konu cok gereksiz ve biz cok eglenecegiz, soz veriyorum.

ps. eger bu yeni concept'im tutarsa sponsorluk tekliflerine acik oldugumu simdiden belirtir, iyi gunler dilerim.
ps2. kendimi dusunuyorsam namerdim, hepsi sizin icin !

dayan

2006-09-11T01:30:00.000+02:00

Hayatimdaki kosusturmanin dinmesine bir haftadan az zaman kaldi. [Peki sonra ne yapacagim-diye hic dusunmuyorum, hayir, listemi coktan hazirladim cunku] Bu turist cocuklarin fotografini cekerken O. tepki gosterdi, cok ayipmis, uyandirip izin istemek ayip olurdu bence.

I am sooo S.A.D !

2006-09-04T01:28:00.000+02:00

Seasonal Affective Dissorder : is a mood disorder that is associated with episodes of depression, SAD has biological origins that are seasonal in nature, The most common type of SAD begins in late fall or early winter, This depression is gone by summer, Those in the highest group of sufferers are women and young children, In fact 75% of all people who experience SAD are women, SAD sufferers will experience irritability, fatigue and excessive sleeping, There are other symptoms as well.

Aman tanrim, Paris'te gecen onca yildan sonra ingilizceyi hala hatirliyorum ! (Is hayatindaki esprimiz baska, onun icin Bilboard'lardaki kiz gibi 32 disimizi gosterip -Do you speak english? sorusuna -Yeeees Wall Street English ! cevabini veriyoruz) Hayir, bu yerel espriden baska sirlarimi aciklamayacagim, yukarida copy paste derdimi anlattim. Bana bir haller oldu iste. Evden disari cikmiyorum, kendime buzlu martini hazirlamiyorum (zaten yok), cicekleri sulamiyorum (bugun gordum ki saksinin kenarinda iki tane mantar cikmis, magic mushroom'dur diye agzima atacakken bilincli bir erkek tarafindan durduruldum -oysa ki cok eglenebilirdik) ve en onemlisi, ben, tam 10 gundur...Alisveris Yapmiyorum !

Simdi asla karsilastirma yapmak istemem. Ama yapacagim. Babam olsa, gozumden anlardi cok SAD gozuktugumu, cuzdanini cikarir, beni disari ugurlardi. Oysa ki insanin sozlusu ne diyormus ? "Canim, o kadar cok kiyafetin var ki su daginik dolabini bir duzenlesen yepyeni seyler bulacaksin..."

Cumlenin uzerinde durmadim, cunku biriyle hayatini birlestirmek arada bir onu DUYMAMAKMIS ! Tecrube onemli birsey hayatta. Ben zaten sakin, kendi halinde bir insanim. Hayatim tez yazmakla gecsin, sonra iki cocuk dogurayim, sonra da dogumgunumde ekmek yapma makinesi alsin, komsulari bes cayina falan cagiririm. [Bu arada, ekmek yapma makinesiyle hicbir sorunum yok, kimse uzerine alinmasin lutfen, oylesine "tahta boyama kursu" gibi bir metafor olsun istedim, hos tahta boyama ile de bir sorunum yok, bes cayi ile de yok, komsularla da, susuyorum.]

- Mademoiselle, qu'est-ce que vous voulez drink today ?
- Monsieur, I'll have un coctail de serotonin+melatonin+adrenalin, s'il vous plait.

Nasil olsa mazaretim var.

organize

2006-09-01T02:20:00.000+02:00

Isler bunlar. Duzenli bir kadin olmaya calisiyorum. Herseyi zamaninda yapayim, ama soyle boyle degil mukemmel yapayim, hatta son anda baslasam da hemencecik bitireyim istiyorum, ama olmuyor. Eylul'un ilk iki haftasi hayatimin geri kalanini belirleyecekmis gibi geliyor suan, ne komik, yillar sonra bu geceyi hatirlamayacagim bile ve ben bilimsel yazilar yazmak yerine felsefik sorgulamalar icine giriyorum.
Bu felsefik sorgulamalardan en onemlisi spesial ekimiz "cok cool'musunuz ?" testinden aldigim not. 30 uzerinden 5. Tamam belki balenciaga cantam yok, yagmur yagarken gunes gozlugu takmiyorum, st germain otelinin roof'unda naneli cay icmisligim yok ama...ne bileyim, ben de basamaklari ikiser ikiser cikarim, cok daginik topuz yaparim, gulerken kafami arkaya atarim, onbin tane topuklu ayakkabim var...Bu kadar da acimasiz olmayalim.

"dun soylemeyi unuttum, sen post-doktora da yap canim"

kucuk hatirlatma

2006-08-27T00:39:00.000+02:00

Sevgilim,

Biz kadinlar ilgi isteriz. Su isteriz, yeni gordugumuz o muhtesem lacivert topuklu botlari isteriz, banyonun uc haftadir bozuk spotu degistirilsin isteriz, saatlerce konusup bir gunu bin detayla anlatmak isteriz, teselli edilmek, tez stresinden arinmak icin o ayak masaji aletini isteriz, yuzumuze dokunulsun, sevilip oksanmak isteriz, durup dururken kavga cikarmak ve sonunda affetmek isteriz, evi hic toplamamak, kredi karti hesabi yapmamak, o surede yatip gozlerimize salatalik dilimleri koymak isteriz, her hareketimize ovgu, her yalanimiza kabul, her sinirimize sabir, her opusumuze bir sari altin isteriz.

[Bu sonuncusunu anneannemden ogrendim, ne dese haklidir, kolay gelsin hayatim.]

Peki baska neler isteriz?

tonunu soyle, sana kim oldugunu...

2006-08-23T01:51:00.000+02:00

Ilk kez sacini boyatmak bir kadin icin onemlidir. (Sonraki ilkler : kuafor katili olmak veya kuaforune asik olmak, -uzun sureli birliktelik ya da siddetli gecimsizlik-, artik saclarini evde boyamak, "hem kutulardan balyaj taraklari bile cikiyor, ondan kolay ne var" kategorisi mi? O son nokta).
Benim durumum ise biraz daha degisik. 15 yasina kadar "neden benim saclarim da onlarinki gibi gunesten acilmiyor" diye dusunurken bir gun, bir baskasinin itirafina kulak misafiri oldugumu hatirliyorum: "Cengiz'e gitmem lazim, (kahkulunu gostererek), suralara da biraz sari attiracagim". O da ne, Cengiz de kim, gunesten acilan saclar yalan miydi, acaba ben de Cengiz'e gidebilir miyim?
HAYIR ! cevabini verdi mami. Once lise bitsin, cunku ne o oyleydi, "kucuk kadinlar gibi". Lise bitti, fransa'ya gelmeden sorumu tekrar sordum. "Ugrasamazsin oralarda, universite bir bitsin". Her Istanbul'a gidisimde (Cengiz'e degil de) Ibrahim'e dert yandim: Mami izin vermiyor, ona soylemeden boya beni. (Ibrahim bu riski goze alamadi). Universite bitti. "Sen once su Master'ini bir yap, saclarini da boyatirsan yapmadigin ne kalacak baska, bosver". Master bitti. "Sen once calis, kendi parani kazan sonra bakariz". Ee o da oldu. Istanbul'a gittim. Ustune bir de sozlendim ki mami karsi cikamasin. Sonuc: "E madem istiyorsun bir balyaj yaptir ama soyle dogal olsun." Peki. Yasasinn.
Havaalanina gitmeme uc saat kala kuafore kostum. "Cabuk boya beni, ucaga yetismem lazim". "Ne renk istiyorsun?". "Balyaj, ama dogal olsun", "Ne tonlarinda?" [Tonu da mi var? Bilmiyorum ki, ben zalim bir annenin cocuguyum, beni bu konularda hic bilgilendirmedi] "En iyisi sana soyle biraz gunesten acilmis havasi verelim". Aydinlanma: Evetttt, gunesten, kesinlikle !
Sonra saclarimin uclarini boyadi, folyolara sardi, bes sene oncesinin kadin dergilerini okuyup bitirdim, saclarimi acti. Aynaya baktim.
Platin sarisi. "Nasi olmus?" diye sordu. Sok. Dilim tutuldu, sonra acildi: "Ne yaptiiiin sen, ben nasil boyle sokaga cikarim, bunlar da ne, hemen kes hepsini, mahvoldum".

Megerse ustunu boyayacakmis, ondan rengini acmis. Megerse saf bulmus beni, cani eglenmek istemis. Ozur icin bir bardok gazoz verdi. Affettim. Saclarimin sarilarini "bir ton" acik renge boyadi. Hersey bitince aynaya baktim, cok bir fark yoktu, o nedenle eve dondugumde mami cok begendi. Basta biraz hayakirikligi yasamama ragmen (tabi o kadar yilin beklentisi var) sonra alistim, cok dikkatli bakinca uclarda minik bir acik-kahverengilik goze carpiyor. Kesinlikle.

"Aa evet, gunesin altinda daha bir belli. Ama tuh, Paris'in havasi da bu sene Londra gibi".

....

2006-08-20T23:15:00.000+02:00

Bugunlerde yasli kadinlar gibiyim biraz. Simdiden eski-mis yaz fotograflarina bakip duruyorum. Saclarimi boyattim, onu anlatacaktim, anlatamiyorum.

Biraz babamin kucagina yaslanip adaya gitmeyi ozledim, o gun vapura binmistik, dalgalara bakarken bana demisti ki "sen artik buyudun", ben de demek istemistim ki, "hayir o kadar buyumedim uzulme", zamani durdurmayi dilemistim, bu kadar yeterdi sonucta, ne benim daha fazla buyumeme ne de onun yaslanmasina gerek yoktu o anda.

Biraz mami'yle gulmustuk yanimizda opusen o cok sisman kadin ve erkege, "ama ask guzel yine de", "gulme beni de...", "mami adam kesin karisini aldatiyor" "nereden anladin", "tecrube", "sen daha kucuksun (..) ama evet, galiba aldatiyor".

soz verdim

2006-08-17T11:00:00.000+02:00

Simdi, geriye donup baktigimda herseyin bir ruya olmasindan supheleniyorum. Cok guzel an'lar hic unutulmaz -mi? Yinede buraya kaydediyorum.

Sevgili karnem, ayin 12'si. (Soz yildonumu diye birsey, evet var sevgilim !)
Kuaforun kisacik saclarima topuz yapmaya calistigi oglen saatlerinde babam bir sise ros� icip, dort saat surecek ve bizi meraktan oldurecek yuruyusune cikiyor, O. gece takacagi kravati seciyor ve arada beni ariyor "iyi misin? iyiyim galiba", mami yemek masasinin bir kosesine buyukannemin genckizligindan kalan ucu kirik salata tabagini ilistiriyor.
Ben o sirada aynaya bakiyorum ve yapilan cok profesyonel makyaj sonrasi kendimi tanimaya calisirken "ama siz evlenmek icin daha cok kucuk degil misiniz" "ben evlenmiyorum bugun sozleniyorum topuzuma o cicekleri takmayalim" aciklamalari yapiyorum.
Sonra eve donuyorum, giyiniyorum, babam hala evde degil, cebi kapali. Kiz vermek bu kadar zor olmamali. Mami'm buzdolabindaki sampanya kadar soguk-kanli, canan zaten muzeye donmus evi israrla toplamaya, herseyin tekrar tekrar tozunu almaya ugrasiyor.

Henuz evlenmemis, nisanlanmamis, sozlenmemis'lere simiole notu: Simdi gecin dalganizi, biz de gectik zamaninda, o an geldiginde bakalim kimin kalbi heyecandan duruyor?

Sonra geliyorlar. Uzun sapli guller, kirmizi cukulata. O. ilk yirmi dakika yuzume bakmadan ayaginin ucundaki haliyi inceliyor. Gorucu usulu ya, biz birbirimizi hic tanimiyoruz ya, heyecan yapiyor. Ben colgate reklami cekiliyormus gibi gulumsuyorum. 32 disimle. (Br daha agzim kapali gulumseyecegim). Yemekten once gelmesi sacma olacak kahveler yuzunden tuhaf bir sessizlik oluyor, neyse biz kahvemizi icmis kabul edelim ve ..."Allahin emri peygamberin kalviyle (yoksa kavliyle -mi? o ne demek acaba?) beni istiyorlar.

Beni is-ti-yor-lar. Sadece O degil, ailecek. Icimden kis kis gulerdim izledigim sahne bir film olsa. Ama kendim o filmin basrolundeyim, babama bakiyorum. Buraya kadar hersey normal -diyelim.
Ama babam normal degil. Cunku susuyor. 15 saniye, 30, 45, "beni vermeyecek galiba", bir dakika geciyor, herkes goz ucuyla birbirine bakiyor, babam uzaklara. �cimden onu soyle bir durtmek gelse de kendimi tutuyorum. Hoscakal nisan, evlilik, balayi. Hersey buraya kadarmis. Babam kilitlendi galiba...Derken "Cocuklar anlasmis, bize onlarin mutlulugunu paylasmak duser" gibi bir cumle. Oh be baba, sonunda !

Sonra yuzukler, sonra patlayan sampanyalar, (itiraf: o heyecani tek kadeh kesmeyince mutfaga gittim, canan bol bol takviye yapti, bir dikiste hepsini icip geceye cakirkeyif devam ettim, bravo sana Kavaklidere Altinkopuk) ve ailecek yemege gectigimizde artik sozluyduk ve artik hayat bir baska guzeldi.

Evet, simdi uzerinden gunler gecti. Paris'teyim ve kucuk evime donmek bende tuhaf bir etki yaratti. Nefes almadan bir digerine atlanan sehirlerden sonra (istanbul- kibris-cesme) simdi paris'te durup kalmak cok garip. Ne yapacagini bilmez bir sekilde oturuyorum evde, hava sicakliginin 20 derece azalmis olmasi bunyemi aptala cevirdi. Oysa ki acilen harekete gecmem lazim. Onumde bes hafta ve yazilip bitirilmesi gereken bir master tezi var. �cimdeki bilinc bas bas bagiriyor simdi: Harikalar diyari buraya kadarmis sevgili simiole. Sirada yeni maceralar var: Welcome to the jungle !

mini-ozlem-notu

2006-08-03T19:05:00.000+02:00

Hayirr yazmayi birakmadim ben. Sadece Istanbul soz heyecanina minik bir Kibris balayi ve kucuk bir Cesme tatili eklendi. Bu internet kafeden ayrintilari yazamiyorum, ama ayin 15'inde normal hayatima donmus olacagim, iste o gece hepinizi soz maceramizin fotograflarina ve komik detaylarina bekliyorum.

ps. Evet iyice bronzlastim, sag elimin yuzuk parmagindaki bu ize ben bayildimmm.

paris, japonya, istanbul

2006-07-16T13:23:00.000+02:00

"Bir kadin dort mevsim zerafetini korumali". Diye baslik atmak kolay sevgili Cosmopolitan, mersi. Ben de o bahsettigin unluler kadar zarif olmak istiyorum. Ama iki ay once "yagmurda semsiyesinizi danseder gibi kullanin" dedin, az daha yere kapaklaniyordum. Yagmurlar kazasiz belasiz gecti neyse ki, peki yaz sicaklarinda ne yapacagim? Tiril tiril giyinmenin yeterli olmadigi anlarda beni ne kurtaracak? Bu sefer cevabimi kendim buldum bak, yeni oyuncagim cok japone bir yaz aksesuari :

Tamam, bazi amaclarima ulasamadim belki (amac 1. metrodaki siyah yelpazeli kadinin cazibesi ve o claaasse havasinin -mumkunse- aynisi , amac 2. Marie Antoinette'in o genc ve umarsiz basiniarkayaatarkenki yelpaze acisi, amac 3. hayir hicbir caba gostermiyorum, yelpazem kendinden ahenkle saliniyor, izlenimi) gibi.
Ama yine de umutluyum, alismaya basladim, hatta size konu hakkinda tavsiye bile verebilirim: gunes gozlugunuzu takin, sanki hic zamaniniz yokmus gibi hizli adimlar atin, yelpazenin islevselligini de unutmayarak tabii - yururken vitrindeki yansimaniza bakin: ah o ne kendine guven, ne umursamaz bir hosluk, abartiya kacmadan -tam da kopuklu kahve ayarinda.

Not: Bu gece valizlerimi hazirladim. "6 cift ayakkabiyi kutusuz asla goturemem sevgilim" cumlesi aslinda O.na soz oncesi uyguladigim minik bir testti. (Neyse ki basariyla gecti, tebrikler)
Ucakta yanima alacagim cantaya ise bridget jones turu kitaplarimi ve bilumum paparazzi dergilerini doldurdum. [Bu da kendime test: Eger onlari da okuyup anlayamazsam bu soz heyecanini biraz abarttim sonucu cikacak]
Not2: Bir sonraki yazimda klavyeye dokunan parmaklarimdan birinde ince bir alyans olacak sevgili okuyucu, inanamiyorum noolmus, cok operim.

muhabirimiz paris'ten bildiriyor: 14 Temmuz

2006-07-15T01:39:00.000+02:00

Onun kadar gecici, onun kadar kalici baska ne var hayatta? Binlerce kisinin uc saniyeligine nefesini kesip sonra hic varolmamis gibi yokolan baska ne var? Sekillerden sekil alan, danseder gibi renkten renge gecen, sonra hic bir sey yapmamis gibi sonup giden ne var?
Bu gece ilk defa uzuuun bir havaifisek gosterisi izledim. Eyfel Kulesi'nin dort ayaginin tam ortasinda havaifiseklerle tanistim. Kucuk cocuklara benzeyenleri vardi ordan oraya kosusturan, bazilari yasli bir beyefendi -gecerken kapiyi tutan, digerleri aniden kopuren dengesiz kadinlardi sanki. Nefesimi tuttum, kararimi verdim. Baska bir zamanda, hayvanlardan uc uc bocegi, ciceklerden cimen, fiseklerden havaifisek olmak istiyorum.

ps. Videonun kalitesi pek iyi degil, ilk baslar biraz karanlik ama sonrasi daha heyecanli.
Yok, yok, gercegi coook daha heyecanli-ydi.

Dailymotion blogged video
14juillet
Video sent by simiole

donusum muhtesem oldu. gercekten.

2006-07-11T04:04:00.000+02:00

Tiklamaktan bikanlara birbirinden alakasiz iki post. Kendimi affetirmek icin.

1) Tam uc hafta bitti, mami dun gitti. Anneler ve kizlari hakkinda sayfalarca yazabilirim sanki: "O benim mutfagim onu oraya koyma"dan, yemek yapmak icin parmagini oynatmamaya, "hadi mami sen yalniz dolas biraz"dan, "sevgilim biz de onun yanina gidelim yalniz kalmasin"a, "goruyorsun artik kocaman kadin oldum"dan, "mami topuklular acitti, karnim agridi, susadim, aciktim"a...ufak tefek bir suru detay. Anladim ki kac yasina gelirsem geleyim onun hep kucuk kiziyim, ama zaman gectikce daha da cok, arkadasi.

Not: Benzer durumla karsi karsiya olanlar, tamam anne sevgisi kutsaldir, ama kutsal bir sekilde devam etmesini istiyorsaniz size gayet dunyevi bir tavsiye: Sevgilinizi bir otele yerlestirin. Istediginizde gidebilin, opebilin, ki gereksiz sinir bozulmalari olmasin. Etrafa karsi.

Baska ne diyecektim. Yazamadim bu kadar suredir. Sakiz cignerken konusamadigim gibi mami burdayken de toshi'yi kucagima alamiyormusum demek. Ama o kadar buyuk bir heyecan firtinasi yasadim ki suc benim degil. Hak vereceksiniz. Ikinci bolume geciyorum.

2)Yandaki fotograf bizim yillar onceki halimiz. Saclarimiz kisacik, suratimiz kucucuk. Ama artik buyuduk. Peki bu fotograf neden burada?

(Once uzun uzun mu anlatsam diye dusundum, fotograflar mi ceksem boyasam, sonra yok vazgectim, pat diye soyleyemek istedim.)

Tamtamlar calsin lutfen,
maestro music :

Biz nisanlaniyoruz !

Ondan once sozleniyoruz !

Sonra da evleniyoruz !

Evet evet, onumuzdeki pazar soz'lenmeye gidiyorum Istanbul'a. Hayatinda hicbir dugune gitmemis, hicbir nisan, soz gormemis simiole, bakalim nasil maceralar yasayacak.
Demeyin, cunku yazik bana. Simdiden heyecan basti. Nisan subat ayinda, mami'yle nisan elbisemi aldik, O'ndan sakladik, elbise gitti bile Istanbul'a. Peki ya soz ! aileler, kirmizi kurdeleli yuzukler, hepsi o kadar yakin ki. Giyecek (tabii ki) hicbirseyim yok. O.nlar bize yemege gelecek, kopuklu kahveyi ben mi yapacagim, O.'yu takim elbise- cicek ve cukulatayla gorunce gulme krizine girecek miyim, yillar boyunca dalga gectigimiz "kizinizi oglumuza istiyoruz" cumlesi gececek mi, peki ya babam, zavallicik, biz mami'yle nisana davetli listesi bile cikardik onun daha soz'den haberi yok o ne yapacak, peki peki dugun ne zaman?....

Butun sorularin cevabi bu sayfada. "Iki gencin hayatlarini birlestirme macerasi" turunden bir formata girmeyecegim, panik yok, sadece kafam biraz fazla mesgul bu gunlerde, acaba kirmizi oje gider mi bir soz gecesine ?

Birinci hafta ozeti

2006-06-24T01:36:00.000+02:00

Ucagi ininceye kadar karnimda bir stres topuyla bekledim alanda, indi ve gulumsedi, gulumsedim ve yokoldu top. Sonra eve geldik, "aa ne sirin yastik", "ne sirin eviniz", "aaa ne minik mutfak", "bak O. benim yuzumden gitmedi degil mi ?", "hayir mami daha rahat finallerine calissin diye gitti", "tamam o zaman".
O gunden beri Paris'te merakli turistleriz, kikirdayan cocukluk arkadaslariyiz, "sen ne kadar buyudun", "sen ne kadar genclestin"iz.
Ben uyumadan O.'na attigim mesajim "seni cok ozledim, ruyanda beni gor", O. bir telefon konusmasi " okuldan cikinca ugrayacagim bes dakika da olsa sana sarilmam lazim". Mami'ye gelince "aa canim sana bu ayakkabiyi da alalim mi, bana oyle bakma kiyamam o elbiseyi de aliriz tamam, canta da cok hos peki".
Ve bir de kadin kadina uzuuuun cok uzuuun konusmalar. "Mutlu gordum seni". Evet cok mutluyum mami. "Cok asiksin degil mi?". (Yere bakip gulumseme, bu anneler de pat diye soyluyor herseyi.)

Bir de cok surpriz, cok heyecanli, cok inanilmaz, cok sahane bir gelisme var ki, onu sonra anlatacagim. Simdi mami'ye kahve yapmam lazim.

ps. toshi'nin kapagini acmaya vakit bulamamistim, bir alttaki yorumlar cok duygulandirdi beni, onun icin yazdim. Yoksa amacim bu hafta bir gun zaman yaratip uzun uzun anlatmak herseyi. Fotograflarim simdiden birikti.

Sevgili...

2006-06-17T01:37:00.000+02:00

...Mami,
Ne kadar uzun zaman oldu seninle bir evde yasamayali ? "Istanbul'u saymiyorum, orasi sizin eviniz" demistim bir keresinde, sen uzulmustun, ben gulmustum."Anne olunca anlarsin". Ama biliyor musun ben asil gecen gun, s�rf sen evimi begen diye yeni bir renkli yastik alirken anladim ne hissettigini. Keske oyle demeseymisim.

Bugun ayin 17'si, birazdan ucaga atlayip yanima geliyorsun ve "benim" evimde tam uc hafta kaliyorsun. Bu evi ilk defa goreceksin, bastan soyleyeyim cok minik. O. da arkadasinda kalacak -finallerine calismasi lazim-, 21 gun boyunca bu minik yer sadece "ikimizin".

...

Hem cok mutluyum, hem cok heyecanliyim, hem de biraz korkuyorum. Iyi anlasabilecek miyiz? Ikimiz de buyuduk, uzun uzun konusurken birbirimizi duyabiliyoruz artik, yine de sana uzun gelecek mi uc hafta, ben arada kacip gidecek miyim O'nun yanina? Bak artik "asi ve cilgin" degilim, o yuzden sana chocolat fondan yapacagim, iyi ki geliyorsun, yeni dus jelleri aldim, butun yataklari yorganlari yikadim, O. yerleri ve camlari sildi, tertemiz havlularim bak, buzdolabinin icini bile sildim, kisa saclarima hep gulerdin, bak saclarimi bile topladim senin icin, hazirim artik seni karsilamaya.

...

Iyi gecsin olur mu?

Hosgeldin.

-

2006-06-14T18:16:00.000+02:00

Cok mektup yazarim, kimse okumaz. Uzun uzun el yazisiyla anlatirim hayatimi ama "Sevgili ...." oku-yamaz cunku gonder-emem.
Bir de kart koleksiyonum var benim. Her yerden kart alirim. Hemen birine birkac cumle yazarim, yildizlar da koyarim sag alt koseye, imzalarim, sen de bana yaz, derim. Yilbasi hediyemin pembe kutusuna koyarim sonra. Mektuplar ve kartlar o kutuda durur -bazen yillar boyunca. Ne yapacagimi bilemem, bir hafta gecti zaten, gonderemem, cope atamam, "ee yine de gonder" derler, tamam derim, yine de gonderemem.

Eski bir postane gibiyim sanki. Yuruyen bir "20 sene sonra bu kisiye gonderilsin mektubum" konseptiyim. 20 sene sonra ne olur, bilemem.

yaz yaz yaz bir kenaraaa

2006-06-11T13:27:00.000+02:00

Acelesi olanlar: Sonra ugrayin. Cunku bu uzuun bir yazi. Icindekileri sayiyorum: Yaz cantasi. Yaz salatasi. Yaz sarabi.

Bir kadinin asla yeteri kadar ayakkabisi ve cantasi yoktur. Hele mevsim degismisse. Kistan sonra ilkbahar degil de direk 35 derece yaz gelmisse. O kadin ekran karsisinda ne yapar ? Kendine bir guzellik yapar. Eve Gallorini'nin sayfasina tiklar. Once e-shop, sonra les absolutely faboulous. Aaaa kirazli cantaya bayilir. Hemen mail atar, siyahi olur mu? Olur'mus. "22 yasindaki genc stilistleri motive etmek gerekli" der kendine. Ve bekler. Sonuc : Yeni bir fetis obje. (Fotografta kirazlar biraz pembe cikmis ama aslinda kipkirmizilar.) Hayalimdeki yaz cantasi.

Indirimlerden once baska bir sey satin almamaya yemin ederek devam ediyorum. Neredeyse alisveris kadar zevkli ikinci sey ne? Yemek. Ama hafif. Saglikli. [itiraf.com: O. ve ben dun kizgin gunesin altinda kendimize restoran olarak tex mex'i sectik. Evet ikimiz de o taco'lardan sonra fenalastik. Neymis? Yazin meksika yenmemeliymis]

Yazin salata yenir. Ama domates-salatalik ikilisi hic eglenceli degil. Siz gelin bir de "salade a la simiol�"yi deneyin. Tarifini verecegim, cok kolay. Ama once oyuncagimi gostereyim: Adi cuilli�re parisienne: Minik bir Parisien kasik. Butun meyve ve sebzelerden kucuk topcuklar yapmaya yariyor. Kavun karpuz avokado elma...tek yapmak gereken dondurma kasigiyla minik bir top dondurma koyar gibi kasigi kullanmak. O kadar eglenceli ki, ortaya rengarenk topcuklar cikiyor. Sonra onlari salatalarda ve tum patisserie saheserlerinizde kullanabilirsiniz. -17'sinde mami geliyor. Kesin kasigima el koyacak, en iyisi ona onceden bir adet hazir bulundurayim.

Spesiyalite salatimin tarifine gelince. Beyaz bir tabaga cig semizotunu koyuyoruz. Kavundan minik topcuklar yaparken icinde biriken suyu sos fincanimiza dokuyoruz. Sonra kup kesilmis konserve enginarlari, minik mozarella peynirlerini ve cherry domatesleri tabaga yerlestiriyoruz. -Avokado topcuklar� da olmaliydi aslinda ama bende kalmamis-
Sos olarak: Kavun suyunun bulundugu fincana zeytinyag, limon ve istersek balzamik sirke ekleyip salatamizin uzerinde gezdiriyoruz. Mmmm nefis. Ama sevgilimiz doyar mi? Kepek ekmegini ikiye bolup yuvarlak bir dilim keci peyniriyle firina veriyoruz, ekmek kizarinca cikarip peynirin uzerine bir tatli kasigi bal koyup salatamizin kenarina ilistiriyoruz. (Gercekten lezziz)

Canta, salata..ve hala bu satirlari okuyan varsa onlara bir bonus video: Seine kenarinda gecirdigimiz aksamustunden kareler. Yaz diyorum, gercekten geldi diyorum. Mutlu ve gururluyuz, opuyorum.

Dailymotion blogged video
Movieseine
Video sent by simiole

parisummer attitude

2006-06-06T10:48:00.000+02:00

Is arkadasim lili on dakika once masasindan kalkip gayet ciddi bir yuz ifadesiyle yanima geldi, beni kandirmasin diye gayet kararli bir sekilde "oglen tatiline daha iki saat var hayir kesinlikle alisverise cikamam" dedim. Megerse daha ciddi bir konuya deginecekmis:
"Bak pencereden disari, Paris'e yaz geldi ve biz butun yaz calisacagiz, artik bir karar vermemiz gerekiyor, sonucta bu olayi basarmak sandigimiz kadar zor olmamali, insanlar nasil yapiyor? Biz de bir sekilde..."
Ahh dedim, bir gun bunun basima gelecegini biliyordum. Neden mi bahsediyorum? Guneslenmeye gitmekten.

Evet, Paris'te boyle bir konsept var. Gulmeyin, biz gri tonlarina aliskiniz, sari gorunce kendimizi sasiriyoruz. Oglen yemeklerinde su kenarlarina, parklara, bahcelere gidip soyunup dokunuyoruz. Takim elbiseli bir business-man iki dakikada nasil Club-med musterisine donusurse, daha demin toplantidan cikmis is kadini nasil cote d'azur sahillerindeki bikinili sen sakrak kiz moduna gecerse, -durum aynen oyle iste.

Ama ben yapamiyorum. Muhafazakar Turk kadinini bu ulkede basariyla temsil etmek amacinda degilim tabii ki, ama cok acayip geliyor. Ise giderken etegimin altina minicik bir sort, beyaz gomlegimin altina boyundan baglamali bikini giyeyim, sonra saat 13.00'da beach guzeli olayim. Yok. Utaniyorum mu diye dusundum. Tam degil ama arkamdan arabalar gecerken, yanimdan normal kiyafetli insanli yururken, sehir icinde yari ciplak durmayi kabul edemiyorum. Hos benim tenim de her parisieninki gibi marul beyazi. Ne Sephora'nin 9 euro'luk bronzlastirici pudrasi ise yaradi, ne Guerlain'in 50 euroluk terracotasi. Bronzlasmak tabii ki gerekli. Peynir gibi kalmaya niyetim yok.

Ama konuya hala supheyle yaklasiyorum. Lili'den bana biraz zaman tanimasini istedim. "Gunes yagin yoksa benimkini kullanirsin" dedi. Ee cok mersi sekerim de, nasil anlatayim derdimi ben sana.

bilgelik...mi?

2006-06-04T20:15:00.000+02:00

"Yeni yasin sana bilgelik getirsin" dedi Mami. Allahaskina kim boyle bir dilekte bulunur ? Gencim hala, korktum: "Ben yeni bir kot pantalon istiyordum aslinda".

Vicdan muhasebesi. Biliyor musun; Buyumek, yillar yasa eklenirken her defasinda sasirmaktir canim...[Cumlenin yeterince bilge oldugunu oy birligiyle kabul edip, asil konuya geciyoruz: Benim, sonunda, Cheap Monday bir kotum oldu !

O da ne? diye soranlara kisa bilgi. Soylemedi demeyin, her neredeyseniz bu moda er ya da gec oraya da gelecek. Le Monde diplomatique disindaki butun gazeteler yazdi, konumuz "skinny-rock" kotlar.

Not: "Sayfani ne cok kisi okuyormus, dogru duzgun seyler yaz bari" baslikli muthis onerisiyle beni stresten strese sokan kisi, sen tam bu noktada cikiyorsun. Biz boyle iyiyiz.

Dior erkegin artistik direktoru cilgin Sliman, yeni kreasyonunu "rock siluet" uzerine yogunlastirmis bayanlar baylar: Iyice dar, daha da zayif, koyu-brut renklerde kotlar. Tabii modanin genis kitle markalari (Zara, Gap, H&M) bu riski almak istemeyip, trendin sonuclarini beklemeye baslamislar. Iste tam bu noktada Isvicre markasi Cheap Monday pazarin cok ozel magazalarina bir avuc kot surmus: ultra strec, sadece 3-4 model, siyah ve koyu gri ve ucuz fiyatli. Kapis kapis gitmekle kalmamis tum kotlar, milyonlarca siparis verilmis. ( Tabi takipciler icin asil reklam Kate Moss, uzerinde dar kot, kolunda rocker sevgilisi, daha ne olsun..)

Haliyle ben de Kate Moss'tan neyim eksik diye dusundum. 20 santimi saymiyorum. Kot acisindan. Biraz arastirdim. (Itiraf: Gunlerce internette aradim, uc kati para verip acik arttirmadan almaya kalktim, tum magazalara baktim, yok) Yoktu dune kadar.
Dogum gunu sansim olmali. Ultra-ultra skinny, giyme de yaninda yat. Yuppi, iyiki dogdummm ! Buyudum, Kate Moss oldum !

02.06

2006-06-02T09:50:00.000+02:00

-_-

2006-06-01T10:14:00.000+02:00

Bu sabah
"is yerinde uyuyakalmamak icin ne yapmali"
sorusuna
mucizevi cozumler
istiyorum.

Kahve? Uc bardak ictim, Kalkip dolasma? Cok yorgunum. Yuzumu yikama? Makyajim akar. Birileriyle konusma? Herkes cok mesgul...

Tanrim, uyuyakalirsam rezil olurum.
Lutfen gozlerimi acik tut.

20 dakikada nasil manken olunur

2006-05-30T10:27:00.000+02:00

Anlatacak o kadar sey birikti ki, ah ne duygusal satirlar, babamin beni karsisinda gordugundeki yuz ifadesi, Istanbul'daki ev kusu gunlerim, mami'yle alisveris cilginligimiz, yedigim 8 tane enginar, sarapli sohbetler...Ama gecelim hepsini sevgili okuyucular. Cunku karsinizda hemcinslerine yonelik sosyal gorev bilinci olan bir kadin duruyor. Asil en onemli habere buyrun:

38 beden guzel Mami 8 kilo vererek yariya inmis. 34 beden tas gibi birsey olmus. "Nasil yaptinnn?" dedim. "Suna bak" dedi:

Salonun ortasinda minik birsey. Twist and Shape'mis adi. Ciktim uzerine, duvara tutuna tutuna hareketi denerken mami gulme krizine girdi. "Cekil bakayim ordan, oyle yapilmaz" diyerek kirk yillik sporcu hiziyla hareketi gosterdi. "Her gun 20 dakika, rejim yapmadim sadece tatliyi azalttim. Nasil?"

Ne demek nasil, mucize bu mucize. Babam da ayni sekilde, zaten gobeksizdi, 5 kilo daha vermis genc adam olmus. E dedim bravo, biz Paris'te detoks suruplarindan medet umalim, siz 20 dakikada manken olun.

ps. Mami dedim, kahvelerimizi icerken, kendine dikkat et ve daha fazla zayiflama. Abartmissin.
Yine gulme krizine girdi: "Kiskanma, sen de hareket et biraz". Tanrim dunya tersine donmus olmali.
ps. Siz de manken olmak isterseniz, soz konusu aleti suradan edinebilirsiniz. Ne demek? Rica ederim.

*

2006-05-23T14:54:00.000+02:00

Benim suprizlerle dolu sevgili karnem,

Dun eve geldigimde masanin uzerinde benim icin bir paket duruyordu. Buraya kadarini biliyorsun, zaten hersey senin basinin altindan cikiyor oyle degil mi ? Peki icindeki kirmizi mektubu gormus muydun? Ilk satirlari oku bak:
"Hayat komik. Bir-iki gun once web'de luzumsuz bir bilgi edinmeye calisirken bir baktim Efe Raki'li sayfan cikti karsima. Paris'i gorunce once "bu da kim" dedim. Bir iki fotograf (fistik olmussun) ve Simiole birseyler cagristiriyordu ama daginik zihnimin cekmeceleri karistiramayacagi kadar gec, gormekten cok bakabildigim bir saatti. El yazinin oldugu bir fotografa denk gelince bir simsek cakti ve emin oldum: sendin".

Biliyor musun ki bu satirlari yazan benim bes senedir gormedigim liseden arkadasim Phea. Simdi birlikte tesekkur edelim ona -yillar sonra senin sayende beni buldugu icin-, Lyon'a sevgilerimizi gonderelim, haydi birak simarmayi, kipkirmizi gulumse haydi:

Sevgili karnem, Phea'nin yolladigi kitap tam da uzun bir yolculukta okunmalik, oyle degil mi? Mesela bir ucakta. Peki sence nereye gitsin isterdim o ucak? Beni iyi taniyorsun, cevap ver. Istanbul'a gitsin isterdin, cunku mami'ni ve babani cok ozledin. Ama ben calisiyorum, gidemem ki. Persembe tatil. Neden? Cunku Isa goge yukseldi. Ee cuma? Sirket kopru yapti. Peki ucak bileti? O. gecen hafta aldi. Sonuc ? Carsamba aksami saat yedide ucuyorsun, isten erken cikman lazim, bu sefer de ucagi kacirmazsan...Dort gunlugune Istanbul'a gidiyorsun!

Yupppiiiii. Pazar'a kadar herkese iyi bak, olur mu? Benim yerime op onlari,
Soz gec kalmak yok.

kucuklere beslenme cantasiysa..

2006-05-21T18:45:00.000+02:00

Paris modasi buyurdu; buyuklere lunch-box. Zaten ise basladigim gunden beri su oglen yemeklerinin sorun olacagini hissetmistim. "Ne guzel is yerim Bastille'de, ne guzel binlerce sevimli restoran var, ne guzel terasta fondu keyfi"...derken bir aydan fazla zaman gecti, sonuc minik bir gobek ve bos bir cuzdan!
Durum boyle olunca karar verdim, artik ise yuruyerek gidip geliyorum [yalan, ben aslinda Oenobiol no-gobek haplarini almayi dusunmustum, yurume fikri O.ndan cikti - kadinlar mars'tan erkekler venus'ten gibi] ve yemege gelince de...trendsetter dergimiz ELLE'in yaptigi haberle, yasasin lunch-box'lar. Ah fikir olarak ne basit, evden hazirla, ise gotur. Ama hayat bu kadar kolay olmamali sekerim, olur mu sandwici peceteye sarip monitor karsisinda tikinmak. Hic glamour degil. Evden yemek gotur dediysek bunu fashion bir sekilde basarmalisin !

Lunch-box'lar iste burada devreye giriyor. Iyi marka olmali, soyle hos bir dizayn. Ama bu kadar m� sandin? Hayiiirrr. Olur mu evden yap salata, yap makarna, ikisini karistir birbirine, koy o guzelim box'in icine. Olmaz. Icindekiler de ayri estetik olacak, toplant� masasinda yiyeceksin sonucta, meslektaslarin estetigini bozmak olur mu? Soyle kuskonmazlar siralanmis olmali yanyana, hafif bir sos, yaninda cherry domatesler, bir iki parca rokfor. Bir alt katta, taze naneli pilav mesela, bir iki minik curry'li tavuk. Tatli kisminda da cr�me fleurette'li kirmizi meyveler, gastronomik ol biraz.
...
Basarabilecek miyim, hem parisien ajansimin yuzunu kara cikarmayacak, hem iceriginden fotografik anlamda gurur duyabilecegim, hem de yedikten sonra doymus hissedecegim beslenme cantami hazirlamayi. Henuz bilmiyorum.
...
Bir detay daha: Peki saat 13.00'a yaklasirken su beylerin "haydi hazirlan cikiyoruz" davetini nasil reddedecegim? Biz kadinlarin isi cok zor. En gizli restoranlari onlar biliyorken, siyah motorlarinin anahtarini ceplerine koyarken ve her yemekte iki sise ros�'yi zevkle ismarlarken...ne diyecegim: Sevgili Patronlarim. Cok mersi, beni lunch-box'imla yalniz birakin.
Mumkun mu.
Hep beraber gorecegiz.

dan dann dannnn

2006-05-18T11:01:00.000+02:00

Ah hic iyi gitmiyor-um. Diye yazdigimdan beri, 9900 litre yagmur yagdi, 7 bardak kahve ictim, 12 kere yuzugumu diger parmagima gecirdim, 1 kiz arkadas edindim, 4 kere agladim, klavyemin ustune 1/2 bardak su devirdim, 3 kere O.nun tarafindan sakinlestirildim, 5 kere pantalon giyip cikarttim, 3 kere etek giyip usudum, 1 kere isten ayrilmayi dusundum -sonra vazgectim-, 2 kere dus aldim, 9 kere kendimi dinledim, 1 tane kirmizi ruj aldim, 17 kere cok ustume geldim, 6 tane kofte yedim, 5 kere bagirdim icime -sonra affettim- ve son olarak 1 karar aldim: Zen olacagim. Cunku hersey yolunda. Cunku yolunda gitmeyen birsey yok aslinda. Hepsi benim kafamda. Acik havada "Cikarin beni buradan" diye kendini parcalayan o deliye ne kadar gulmustuk sevgili ben, hatirlasana.

O. istedi ben yazdim

2006-05-14T22:35:00.000+02:00

Erkekleri seviyorum. Minicik evimde agladilar, gulduler, bagirip cagirdilar, marslar, calan telefonlar, cok heyecanlandilar, kalpleri durdu, tekrar atti, ben guldum, fotograf cektim, ciglik attilar sesleri kisildi, ikinci kattan yonetici kizdi, nefeslerini tuttular ve....Sampiyon oldular !

...Sonra O. beni havaya atti, tuttu, dondurdu, opup yere birakti, Internet'ten Maraton programi acildi ama ben anladim ki, o kadar sevgi gosterisine ragmen sampiyonluk evimdeki taraftarlarin icinde patladi ! "Istanbul'da olmaliydik" dediler, "zafer ekrandan mi izlenir", "o yollarda kosmaliydik". Ben bu satirlari yazarken iste o yollarda kosanlari izliyorlar:

Karsimdalar, onlara baktikca gulmek geliyor icimden. O kadar cocuklar ki. Ozeniyorum da biraz. Kac kadin yanyana bu kadar kuvvetli bir duyguyu paylasabilir ?
....
Saat geceyarisina geliyor. Hayir, henuz durumdan sikayetci degilim. Ne guzel her iki dakikada bir en romantik bakisiyla sevgilinin sana donmesi ve formasindan aldigi mutlulukla opucukler vermesi. Ama umarim bu senlik sabaha kadar surmez. Yarin pazartesi ve ben calisan bir kadinim.

ps. Pardon? "Elle kolla degil bilekle, parayla pulla degil yurekle".

ev halleri

2006-05-08T19:12:00.000+02:00

Herseyi ayna anda yapmak isteme, ustune bir de "her yaptigim mukemmel olsun" deme, bak gordun, muffin'ler kabarmadi.
Bahar temizliginin zamani gelmisti artik, sinir sistemin haftasonu O.'nun kollarinda olmak disindaki hicbir aktiviteyi kaldiramasa da, gecti bitti. Zaman kaybi olarak dusunme.
Her aksam "yarin ise ne giysem" sorusunu sevgiline sorma. Senin yuzunden kariyeri baska yone gidiyor cocugun. Bilgisayar uzmani mi Imaj-maker mi belli degil.
Gomlek giymeye karar verdin, cok guzel de...Utu yapmayali kac yil oldu? Basarabilecek misin?
Iki saattir ayaklarin dondu. Mayis geldi diye corap giymekten vazgecme. Sonra cocugun olmaz.

2006-05-06T19:48:00.000+02:00

Ben ne zaman eski fotograflarina bakip da "ah ne kadar guzelmisim" diye ic geciren kadinlardan olacagim? Kac sene sonra? Cunku su anki limitim iki sene, ondan oncesini estetik anlayisim kabul etmiyor. Durum o kadar acikli ki sekerim, utanmasam olgun olgun gulumseyerek " kapat albumu, o ben degilim" diyecegim.

Ve ne acikli ki gecmisin en guzel hatirasidir fotograflar. "Hep guzel kadinlar" kategorisi gonullerince gurur duyabilirler -birdenbire eski bir dostun cantasindan surpriz olarak cikan fotograflarini gorunce. Suh kahkahalar atabilirler o an, [o kahkahaya kisaca ego da diyebiliriz].
Ama kugu olmayi bekleyen cirkin ordek yavrulari ne yapsin? O an korkunc bir his kaplamaz mi, utancla karisik? "Kotu cikmisim" da denmez ki pozla alakasi yok cunku. Hadi kotu isigi sucladin diyelim, peki o ayakkabilara, o tisorte, o korkunc etege ne mazaret bulacaksin?

Bulamazsin iste. Zoraki bir gulusemeyle o fotografin ortadan kalkacagi ani beklersin. Oyle bir anda yapilacak en akillica benim kendime guvenim tam hareketi sadece kendinle dalga gecmek olabilir. Rahat olun lakin hafif bir makyaj, siyah-dar bir cigarette jean, gumus babetler, beyaz bir top, ince gri kasmir bir hirka ve kolda kirmizi bir cantayla "Aman tanrim ne kadar cirkinmisim" diyen kadini kimse ciddiye almaz.

Sevgili cirkin ordek yavrulari. Bakin yukaridaki 6 sene onceki halime. Sizden biri olarak sorununuzu anliyor, acinizi paylasiyorum. Ama bu durumla eglenmek de mumkun. Nasil mi? Tecrubeyle sabit, su sekilde:
. Uzun zamandir sizi gormemis insanlarin yuzunde hayranlikla karisik bos bir bakis belirir: "Sen cok guzellesmissin". [Bu not -eskiden amma cirkindin- anlamina gelse de onemsemiyor, suh kahkahamizin volumunu iyi ayarliyoruz, olay sadece neydi: ego]
. Yuzunu burusturup "ayy ne kadar zayiflamissin cop gibi olmussun" yorumunu yapan fesat hemcinslerimize ozur diler gibi bir bakisla "evet yiyorum yiyorum ama kilo alamiyorum" aciklamasi yapmak [Icinizden atacaginiz yuksek volum kahkaha serbest] vs.

Lafin kisasi, birileri eski fotogralarimizi ortaya cikardiginda uzulmeyelim. Tamam belki stilimiz 18'i degil de 25 yasi bekledi, ama olsun. Bir de 30'un da gorsunler bizi. Cirkin ordek yavrulari gelecegin sarap gibi kadinlaridir, kendimizle gurur duyalim.

ps. Demin M�m�'nin yeni evine gittik. Dekorasyon calismalari dahilinde buzdolabinin uzerine fotograflar koymus. Bir tanesi benim bes yil once cekilmis bir fotografim.
Bu yazinin o fotografla hic alakasi yok, sadece kendisine belirttim: "o fotograf oradan cikana kadar sana gelmem imkansiz ".

demin kalbim carpti gum gum

2006-05-02T21:47:00.000+02:00

Size 15 dakika once yasadigim mucizeyi anlatmam lazim.
Ama simdi, ondan bir saat oncesine donuyorum.

Isten cikmisim. Yorgunum, eve kendimi zor atiyorum. Tek istegim is kiyafetlerinden kurtulmak, ne bulursam uzerime geciriyorum: Mavi incecik bir esofman alti, renkli coraplar, pembe kalpli ev ayakkabilarim.
Sabahtan binlerce firketeyle toplamisim saclarimi, banyoda hepsinden kurtuluyorum, bir fular geciriyorum kafama, sol ust koseden fiyonk yapiyorum.
Sonra uzaniyorum kanepeye, eriklerimin bittigini dusunmemeye calisarak uyuklarken, birden aklima geliyor "Mami'yi aramam lazim", Haziran'da yanima gelecek, biletini hatirlatmam lazim.

Evimiz kucuk avluya baktigi icin cekmeyen telefonumu alip dis kapiya iniyorum. O halimle. Nasil olsa iki dakika konusup iceri girecegim.

Kapida iki kisi var: Biri kiz biri erkek.
Yol veriyorlar, geciyorum.

Apartmanin disinda yola bakarak uzun uzun konusuyorum Mami'yle, konu konuyu aciyor, sadece -bir an, gozum apartmanin kapisina takiliyor: O iki kisi ve -yuzunde kocaman bir gulumsemeyle- benim sevgilim.

Hic umursamiyorum tabii ki, nasil olsa birilerini ariyorlar apartmandan, sevgilim de onlara yardim ediyor diye dusunuyorum.
Ben konusmama devam ediyorum.

Sonra kapatiyorum telefonu, hala orada duruyorlar, onlara dogru yuruyorum.
Kiz olani "Merhaba" diyor. "Ben Basak, senin sayfani okumustum bir kere, sonra kaybettim, gecenlerde tekrar buldum. Sana simit ve erik getirdim ben".
"......."

Kilitlenip kaliyorum, birseyler geveliyorum agzimda, suan hatirlayamadigim. "Seni taniyor muyum, senin bir sayfan var mi, benimkine hic yorum yazdin mi" diye sorabiliyorum sadece.
"Hayir" diyor gulumseyerek.
Bana simsiki sariliyor.
"Asik oldum ben senin sayfana" diyor.
"Bak bu da benim kocam" diyor.
O kadar guzel ki.
Konusamiyorum mutluluktan.
"Bana telefonunu ver, haftasonu bir kahve icelim" gibi sacma bir cumle cikiyor agzimdan, "mutlaka" diyor -yine gulumseyerek, telefonunu yaziyor.
Bana bir kere daha sarilip, elime posetleri tutusturup gidiyor.

Posetlerimle eve cikiyorum. Ilk soku atlattiktan sonra "Nasil iceri davet etmedim onlari" diye isyan ediyorum, hemen simitlerimle minik eriklerimin fotografini cekip bu yaziyi yaziyorum.

Basak ben sana,
cok tesekkur ediyorum.

ps. "Bu ne cesaret, adresini nasil verirsin" diye soranlara cevap; hayat bazen ne sahane, oyle degil mi?

yasasin PSP

2006-05-01T17:49:00.000+02:00

[Bu post erkeklerin dikkatini cekecek turden olsa da, aslinda -sadece- geek* sevgilisi olan kadinlara ithaf edilmistir]

*Eger sevgiliniz yeni teknoloji oyuncaklarina merakliysa, telefonunu, bilgisayarini surekli degistiriyor, her alisverise ciktiginda eve anlam veremediginiz tuhaf makinelerle geri donuyorsa, banyoyu "elinde I-pod tutan, bikinisi de en cok I-pod buyuklugunde sarisin manken" kapakli super teknoloji dergileriyle donatiyor, arkadaslariyla sohbet ederken konuyu donup dolastirip biseylerin en yeni modellerine getiriyorsa, cok uzgunum, sizin sevgiliniz de bir Geek !

1 Mayis ya, evde ayaklarimi uzatip isten bahsetmek ne guzel oluyormus, keyfini cikartiyorum. Bu Geek'lerle gecenlerde, bana verilen bir dosya sayesinde tanistim. [Bu kisimda sanirim buyuk guclerin kucuk bir sakasi devreye giriyor.] Sen yillar boyunca sevgilinin onunde o kadar tepin dur "Kapanacak o playstation !!" diye, o kadar tehdit et, blof yap "Ya o, ya ben" diye.
...Ise girdigin an sana musteri olarak Sony Playstation'i versinler. Konular mi: Ps3 ne zaman cikacakmis efendim, ne gibi promosyonlari olacakmis, Nintendo duruma ne diyormus, Internet forumlarindaki Gamer'lar arastirilip rapor yazilacakmis. [Saka gibi demistim ama durun. Gercek hayatta bunlari anlattigimda farkettim ki, eger karsimda bir erkek varsa o sirada, yasi kac olursa olsun,eriyor. Abartmiyorum. E-ri-yor. O zaman en sevimli gulusumu takiniyorum ben de: "Bilgi veremem sana yakisikli, cunku gizlilik belgesi imzaladim." Yalan da degil hani]

O gunden beri sevgilimi soru yagmuruna tutuyorum, o ne bu ne, ozelligi ne, hangi oyunu var, kac model, artisi ne eksisi ne, sen olsan ne isterdin harddiskli mi harddisksiz mi, Nintendo multimedia secenekleriyle eski felsefesine ihanet mi etti, PSP sadece oyunla ciksaydi fiyati daha ucuz olur muydu...vs vs. Cocuk bu soru bombardimanina sevinsin mi, uzulsun mu bilemedi. Simdi kac gundur sayikliyor: "Yeni PS3 cikmadan sana verirlerse...ya sana bir tane gonderirlerse..." diye. "Oynatmam" dedim. "Benim isim bu !" Cok sinirli bir sekilde kahkahalara boguldu kendisi.

Neyse konu is olunca kac gundur PSP'yle yatip kalkiyorum. Oyunlari guzel, video indiriliyor, sarki, fotograf vs vs. Ama Geek'lik insanin icindeymis canim, bende yok ki.

ps. Fransa'da kadinlar coktan gardlarini aldilar, forumlar binlerce mesajla dolup tasiyor: "Geek sevgiliyle basa cikma yollari:Onu gercek dunyaya nasil dondurursunuz ?"
Benim sevgilim de hemen karsi bilgisayardan sesleniyor: "Yaz oraya, cok para kazaninca ben de gercek bir geek olacagim."

simdi reklamlar

2006-05-01T16:39:00.000+02:00

Is yerindeki bir derdim farkli klavye, bir derdim "tanrim ne kadar zevkli seylerle ugrasmak zorundayim boyle". Asagidaki reklam son kesfim, cok basarili buldum ve sirf muzigini dinlemek icin butun gun acik tutuyorum.

Dailymotion blogged video
Adidas Adicolor (Pink)
Video sent by ViaMedia

kucuk yesil nefis

2006-04-27T22:48:00.000+02:00

Bir haftaligina Paris'ten Istanbul'a mi gidiyorsun, "lutfen benim kucuk posetimi de bizim eve gotur, al bak Mami'min cebi bu, onceden ara yoksa evde olmaz."
-once sevimli bakislar-
"bak bahar geldi, nil yesili bir canta aldim ona cok moda, bir de babama ince bir kazak, ah ne yakisikli olacak, bir de aci biberli minik cukulatalardan, yedikce beni hatirlarlar"
-simdi bir ic cekis ve gozdalginligi-
"mektup da yazdim biliyor musun onlara, o kadar ozledim ki"...

E simdi o poset gitmez mi Istanbul'a. Gider tabii. Tesekkurler bekr.

Mami'nin gozleri dolmaz mi sonra, telefon acip "sen ne zaman buyudun" diye sormaz mi. "Canta hep kolumda, baban kazagina bayildi, cukulatalar inanilmaz".

Bitanemami'm benim. Aninda cikmis disari. Son bes senedir erik yememistim, mevsiminde hep burada oldugum icin. [Paris'te erik yok, yanlis okumadiniz] Iki kilo erik almis bana. Uzerine de not yazmis, delirecegimi bildigi icin...

23 tane yedim iki gun oldu. Mami'mi cok ozledim, eriklerim hic bitmesin istiyorum, iyi bir insanim ama onlari kimseyle paylasmiyorum.

ps. bu yaziyi okuduktan sonra duygulanan ve ertesi gun pazarda gezerken erik kadar sevdigim cagla badem'i gorup yarim kilo yollamak isteyenlere, sevgilerimle, acik adresim: 23 rue st jacques, 75005, Paris.

pazartesi

2006-04-24T21:54:00.000+02:00

"Bu gece isten ciktim, 86 no'lu otobus Seine nehrinin uzerinden gecti, kilisenin onunde sevgilime dogru yururken calisan bir kadindim: elinde dosyalar, yorgun ama mutlu.
Kostura kostura M�m�'nin yeni evine gittik. Kendisi uc valizle gecenlerde Nice'ten Paris'e tasindi, bizim rekorumuzu da kirarak iki gunde ev buldu: St Germain des pres'nin en burjuva mahallesi, en gorkemli binasinin tepesindeki minicik hizmetci odasi.
O kontrati yapti, biz evi inceledik. Kocaman buzdolabini cok kiskandim, eski kiraci uzerine resim yapmis, eski kiraciyi da cok kiskandim.
Ve sonra ciktik evden, st Germain boyunca dumduz yuruyup eve donecektik ki birden korkunc bir yagmur indirdi. Hemen bir caf�'ye sigindik, gok gurultuleri, simsekler, firtina. Oturdugumuz masanin onunde cam yoktu, birden kararan hava, sinematografik anlar, yukaridaki fotografi cektim".

Yok hayir, gunluk tutar gibi yazilar yazmayacagim.
Is hayati mi; ben ona degil o bana benzeyecek sonunda
Kararliyim.

days

2006-04-19T21:17:00.000+02:00

Tanistirayim, benim masam. En cok gunes bana geliyor, ekrani zar zor goruyorum ve cok mutluyum. Anladim ki insanin bir masasi olmasi cok guzel birseymis, simdiden uzerine kucuk bir takvim, rengarenk bir kalemlik, lipton beyaz cay, cicekli mug ve sevgili not defterimi yerlestirdim.
Tamam, bunyem hala sabah erken kalkmaya alisamadi belki ama artik bir isim var. Bir gun blog okumak icin sana para verecekler, cesit cesit boyalar boy boy kagitlar olacak -fikrini aciklamak icin istedigin gibi kullanabilirsin-, hergun binlerce enteresan fotograf goreceksin ama kimsenin gormedigini gormek senin isin deseler...evet evet iste bu, derdim.
Tabii zor yanlarini da ogreniyorum calismanin. Butun gunum orada geciyor, kendime nasil zaman ayiracagimi henuz ogrenemedim. Eve o kadar yorgun gidiyorum ki butun yemekleri O. yapiyor, on dakika konusup uyuyakaliyorum, *beni 15 dakika sonra uyandir seni cok ozledim, uyaniyorum ama dayanamiyorum, O. hep gulumsuyor, onu cok ozluyorum.

Sonra diyorum ki kendime ben ne zaman "hicbirsey" yapacagim, yeni yemek tariflerini deneyip, yeni fotograflar cekip, beni "ben" yapan seyleri yapacagim? Ne zaman, -sadece haftasonu mu?

Is yerimin karsisinda cok sirin bir mahalle cafe'si var. Mosyo Garson'la tanistirildim, -cunku o kapidan giren herkese adiyla hitap ediyor, bembeyaz sacli, smokine benzer uniformasi, yakasinda da her gun farkli renk cicek var. Sabahlari kahvemizi kontuarda iciyoruz -zaman kaybetmemek icin olabilir- ayakta gazetelere soyle bir bakiyorum, cikarken cok zarif bir sekilde elimi opup capkin capkin goz kirpiyor. Bu sabah kirmizi ojelerimle ilgili bir kompliman aldim kendisinden, "guneste ne guzel parliyorlar"mis.

Iste benim gunlerim boyle geciyor, mona lisa'nin ki gibi yarim yamalak bir gulumseme var suratimda. Dengeyi oturtmaya calisiyorum.

paskalya geldi oturdum yazdim

2006-04-16T19:14:00.000+02:00

O benim Gucci gozluklu paskalya yumurtam.

Suslu, simarik, biraz da ukala.

Bu gece avluda yatacaksin, dedim.

Yatak ortum kirmizi olsun, dedi.

...
Ah ben nasil ozlemisim sayfami. Hosgeldim, bir daha da gitmeyecegim. Mailler icin tesekkurler, cok enteresan bazi fanatiklere* bile...

* "Bir kere alistirdin, bir daha yazmama hakkin yok tamam mi. Cok sinir oluyorum sana, ne saniyorsun ki kendini, millet nasil zaman buluyor? Otur yaz, baska lafim yok"

pek yakinda

2006-04-02T17:20:00.000+02:00

Bahar geldi. Kirmizi ojelerimi sildim, yuzumu gunese dondum.

Kucuk bir ara verdim Simiole Paris Carnet'ye

-yeni maceralar, yeni fotograflar ve yeni cumleler icin-

Soz, arayi uzatmak yok.

% 50

2006-03-29T20:44:00.000+02:00

[Nisan basinda �s kadini olacak birisi mart sonunda ne yaparsa ben de bugunlerde onu yapiyorum.] Hicbirsey !

Cunku nasil olsa yakin gelecekte "hicbirsey" icin zamanim olmayacak. Telefonum caldiginda "Ben sana birazdan donerim" diyecegim O.'ya (kendisi henuz durumun ciddiyetinin farkinda degil), "Canim toplantidayim gorusuruz" diyecegim babama (ayni onun bana dedigi tonla), "Hayat oyle sandigin gibi lay lay lom degil, farkinda misin" diye soracagim mami'ye (butun gun cok yoruldum, biraz yardimci olsan keske)...gibi.

Iste o zorlu anlara kadar "hicbirsey"e aynen devam: "Ne yapiyorsun ?" sorusuna cevap "Renkli kagitlardan yaptigim anahtarin fotografini cekmeye calisiyorum" ya da "Makarnalari boyayip tuvalime yapistiriyorum" veya "Tencereleri ustuste koyup cagdas sanat heykeli yapiyorum" da olabilirdi, -hem boylece O.nun siniri bozulmazdi- ama yok. "Hicbirsey" bir konsept. Benim en sevdigim ugras. Icinde bir dolu renk barindiran, kartpostal, kumas, saksi, pasta, ayakkabi, yazi, fotograf, sac, elbise, ampul, ip veya o sirada orada bulunan herhangi birseyle -oynamak, kesmek,boyamak, bakmak... [Tavsiye ederim, hayal gucu uzerinde calisilmasi gereken bir seydir]

Iyi guzel de, peki hangi ise mi basliyorum? Aaa dogru soylemeyi unuttum, bir sure cv gondermekten postane calisanlariyla arkadas olmus ben'in aniden sansi acildi. Gecen hafta denedigim insan kaynaklari vardi zaten (o cepte), kozmetik dunyasi iki hafta icinde cevap bildirecekmis (pek guvenmiyoruz). Ve gecen gunun muthis olayi: Supper bir Internet sirketi. Markalara marketing stratejileri vs. Web sayfalari cok zekice ve esprituel. Anonsta "Son tuketim ve Internet trendlerinden, yeni iletisim yollarindan haberdarsaniz..."vs. Renkli, heyecanli, tam bana gore.

Dedim ki kendime, butun adaylar gibi cv ve motivasyon mektubu yazmayacagim. "Bu sefer farkli olacagim". Oturdum sirketi inceledim -ders calisir gibi-, ve bir sayfa actim -blogspot'umuz sagolsun-. Baslik "bir adaylik oykusu", komikce, zekice, neden sizle calismak istiyorum'lu, neden beni ise almalisiniz'li, yeni teknolojileri bitirdim ben, E-Bay'daki muthis mavi stilettolar icin acik artirmaya katildim cok heyecanliyim'li, SPC diye bir turkce sayfam var'li, biraz da ozel hayat biliyor musunuz sevgilim bilgisayar uzmani forumlara bayilir'li, hem is evime cok yakin'li, evet evet itiraf edin cok orjinal, degil mi?

Ayni geceyarisi, bu sayfanin adresini sirket mudurune mail attim. Kucuk bir notla: "Ya beni ise alirsiniz, ya da bes sene sonra pisman kalirsiniz". Yatagima yattigimda "yuzde elli sans" dedim. Sabah kalktim, kornfleksimi yerken mudurden cevap: "Siz bu isi coktaan hakettiniz, aramiza hosgeldiniz".

Ya iste, "hicbirsey" diyordum, hayalgucu diyordum, sonuc nasil ama? Eger birkac gun birsey yazmiyorsam buraya, bilin ki, baska bir sayfaya yaziyorumdur mutlaka :)

sol krose

2006-03-24T16:07:00.000+01:00

Siz bu satirlari okurken ben Nice gunesinde askili bluzum ve gunes gozluklerimle hos bir cafe'nin terasinda sodami yudumluyor, M�m�'yle yarinki dugun dedikodularini yapiyor ve hayatin tadini cikariyor olabilirdim.
(Oyle degil mi sayin Easy Jet yoneticileri ?)
...
Oysa ben dun sabah o5.00'da uyandim. Kahvaltimi yaptim, siyah straplez elbisemi en uste yerlestirip valizimi kapattim(o5.45). Sevgilimi optum, trene bindim. Kucagimda bir onceki gece yaptigim tarcinli-hindistan cevizli-pralinli 30 kurabiyeyle Charles de Gaule havaalaninda indim (06.50). Terminaller arasi otobuse bindim, T3'e geldim (07.15). Easy-jet kontuarina dogru yururken, icimi bir huzur kapladi, "hayat ne guzel" diye dusundum.

Bu dusunceden bes dakika sonra -bu kadar huzur sizin neyinize- konulu kisa metraj basladi: "Gec kaldiniz, sizi ucaga alamayiz", "Pardon?", bir dakika sonra "Kacirdiniz", yarim dakika sonra "Ama ucak HALA alanda, nasil olur ?", on saniye sonra "Bakin bu panoda ne yaziyor", iki saniye sonra "Ne yaziyor?" : If you get late, we wont wait. (ess) "Ama ucak hala alanda" takilmis plak gibi, "ama..ama..HALA BURADA !!!", "Hayir tam yarim saat once gelmis olmaliydiniz, bir dakika gec degil", "Ama ucak hala burada...", "Uzgunum sizi alamayiz"..."AMAAAAA..."

Sonra durum karisti, benim gibi iki dakika rotarla ucaga alinmamis dort kisiden ozellikle -kisacik saclarina leopar desenli lastikler takmis kadin- olani sinir krizi gecirdi. Bir yandan histerik cigliklar atarak kontuarin arkasindaki zenci gorevliye kufur edip, bir yandan avukatini arayarak "EasyJet'e dava acalim" teklifinde bulundu. O sokla uzattigi kagida adimi ve telefon numarami yazdim, -dedim ya, soktaydim-....Ben bir sonraki ucus hakkinda bilgi almaya calisirken ve o karmasada tabii ki basarili olamazken iki guvenlik gorevlisi geldi, histerik kadina "hayati boyunca E.J'le ucmaktan men edilme" tarzinda tehditler savurdu, [kadin "cok da umurumdaydi" diye bir ciglik, sesten korkan guvenlik gorevlisi de iki adim geri atti] Iste tam o an da, diger ucusun 15 saat sonra oldugunu, ucak biletlerinin degistirilemez, duzeltilemez, fiyatlari indirilemez, sadece cikartilir oldugunu ogrendigim ana denk geliyor .

Sonra valizimi ve burnumu ceke ceke eve donerken, kurdugum onca hayali ve yaptigim onca plani dusundum, hayatin pek de umurunda degildi anlasilan. "Herseyde bir hayir vardir" dedi O. "Buradaki hayir nerede, gosterebilir misin lutfen" dedim. O aksam mailime baktigimda suradan "cv'nizi bekliyoruz" cumlesini okudum. Benim insan kaynaklari isimden uc kati fazla bir maasla, cilgin kozmetik dunyasi "biraz da bizimle ilgili hayal kur" diyordu acik secik. Yine de dikkatli olmaya karar verdim.

is guc iste...

2006-03-20T16:38:00.000+01:00

Yazmak icin nasil bu kadar bekleyebildim?
Cuma gunu ben is gorusmesine gittim.
[Evet evet sonunda beni cagirdilar, cv'nizden etkilendik bir de yuzunuzu gorelim...] Hos bir sirket, yuksek tavanli, yerler parke, gomme dolap sanmistim megerse iki kisilik asansormus ahsap kapili, duvarda hos tablolar, koridorda hos insanlar, kahve makineleri kirmizi. Bu sirketin olayi insan kaynaklari !!
Gorusme tam 1 saat 15 dakika surdu. "Neden bu sirketi sectiniz, bize ne verebilirsiniz, onceki deneyimleriniz nedir, tek ayak uzerinde durabilir misiniz" sorularini buyuk bir rahatlikla cevapladim. [Ah cok yalan, ne rahati, ne rahatligi. Masanin altinda gizli kamera olsaydi heyecandan kisacik tirnaklarimi nasil avucuma gecirmeyi basardigim gorulurdu, ne var ki kalbim kosu ritmi tutturmusken adrenalin yuzume oyle huzur dolu bir ifade yerlestirdi ki..] "Sali gununu bizimle gecirin, birbirimizden memnun kalirsak 1 Nisan'da baslarsiniz" dedi madam la yonetici. Saka gibi !
...
Ve de film gibi. Olayin oncesine donersek, bir detay: Randevu saat 11'de. Herhangi bir yere gec kalmaktan paranoyaklik derecesinde korkan kahramanimiz, 10.45'te bozulan metroda kilitli kalinca kamera stresten beyazlasan saclarina odaklanir, ikinci basrol O. metrodaki "acil durum" ziline basar, kapi acilir, 12 santim topuklarla iki durak kosulur, uc dakikalik rotarla nefes nefese, sakin sakin, iceri girilir.

Hersey iyi, guzel. Anladim ki insan ilk is gorusmesinde maas miktarini soramiyor, ona da tamam. [Tam soracaktim ki, -belki de sordum-, kapi caldi, cevap ya verilmedi, ya da uguldayan kulaklarim duyamadi] Bakalim bu sali ben ne yapacagim. Sali. Sali. Yani yarin. Sabahtan aksama bir sirkette calan telefonlar- ucusan dosyalar esliginde, yine panik icinde, calisan kadin etegiyle. Sonra carsamba. Persembe olunca ucaga atlayip Nice'teki dugune. Bu kadar heyecana liste falan hikaye. -Ben de soyle ayaklarimi uzatip oturmak isterdim ama nerdee*...

* Ohhh, sonunda bu cumleyi de kurdum. Kulaklarin cinlasin mami; kocaman kadin oldum !

O.

2006-03-17T13:43:00.000+01:00

O. biz daha cok kucukken "seni kirmizi mustangimle kaciracagim" derdi bana, "ve sen de siyah elbisen ve topuklu ayakkabilarinla kosup geleceksin herkesi birakip"...Dedigini yapti, dedigini yaptim. Hep oteki yarimdi, aradan baska baska sevgililer gecerken, -simdi hatirlayip guldugumuz-, ben herseyi oldugu gibi sadece O.na anlattim. Sadece O. dinledi beni, sadece O.nu deli gibi kiskandim -ozellikle o cirkin kizdan-, sadece O. elimi tutsun istedim, sadece ikimiz -elele buyuduk. Bugun O.nun dogumgunu, buyuk gizli guclere cok minnettarim ve O.na cok asigim. Iyiki dogmus canim benim.

foto-genie

2006-03-15T23:22:00.000+01:00

Bazen bir fotografi alip, ikiye kesip, sol tarifi -tam simetrik- sag tarafa yapistiriyorum ve ortaya cikan goruntuye sasip kaliyorum. Mesela bu fotograf; hem ben -hem degil. Biraz uzayli gibi. Sonra diyorum ki kendime, iyiki asimetrik bir turuz. Iyiki sagimiz solumuz bir degil.
...

imdaaaat

2006-03-12T16:30:00.000+01:00

Dugune gidiyorum. Yardima ihtiyacim var.
[Bu cumleyi yazdiktan sonra oyle bir gulme tuttu ki beni... Bir-iki sene sonra hala yaziyor olursam, kendi dugunumden onceki gun de aynen boyle bir giris yapabilirim, aklinizda bulunsun.]
Ama dugun benim degil, liseden sinif arkadasimin -hani o uzun fransizca derslerinde montunu uzerine ortup uyuyan-, ayin 23'u icin ucak biletim hazir. Paris-Nice, 6 gun ordayim.
Damat fransiz. Gelini bes sene sonra ilk defa gorecegim, okul yillarinda pek alakamiz olmamasina ragmen telefon acip kendimi zorla davet ettirdim -yillar gectikce daha da duygusallastigimi kabul ediyorum, yaslanmak zor is-, amacim dunyanin cesitli yerlerinden dugune katilacak diger arkadaslarimla hasret gidermek. (Buraya kadar hersey normal. Ufak bir detaydan sonra asil konuya gelecegim. Detay: Hayatimda hic dugune gitmedim. Not: Uzayli degilim, sadece denk gelmedi)
Asil konu: Imdaaaaaat! M�m� mail atmis, [biz onunla saniyorduk ki daha "casual bir ambians" olacak, hani ev partisi gibi, hatta o "ben pantalon giyerim" diyordu, bense "giyecek birseyim yok"], mailinde "yandik gelin gelinlik giyecekmis, bu durumda biz de elbise, dugunden sonra yemek olacakmis XXX restoraninda, sonra da gece..Bir de dugunde HEDIYE alinirmis, cok dikkatli sec, sakin unutma"!!!
.
Biz daha kucuguz, ne zaman buyuduk, ne dugunu, ne alacagim, [bir gun birine cumhuriyet altini alirsam kendimi oldururum], ne giyecegim, tamam itiraf ediyorum: somon tuvaletim yok ki benim, hediyemi kendim yapsam olmaz mi, fotograf hediyeden sayilmaz mi, neeee catal-bicak takimi mi???, anne hediyeleri onlar -ben dugun hediyesi secemem ki...
.
Sadece ayakkabilarim belli, su yukardakiler. Panik olmus durumdayim, ciddi yardima ihtiyacim var. Rahat bir insandim -artik bitti. Eyy daha once bir arkadasinin dugunune gitmis sevgili okuyucu, hemen bir yorum yaziyorsun ve bana fikrini soyluyorsun. Ilk defa gidiyorum bir dugune, yardimin altin degerinde.